Društvo

Sahranjen Ljubomir Marković

| 06:11:2014 | 12:26:12

U rodnoj Crmnici je sahranjen Ljubomir Marković, bivši predsjednik Opštine Bar.

Rođen je 1927. godine u selu Brijege u Crmnici, a kao cetinjski gimnazijalac uključio se u SKOJ-evsku organizaciju, i učestvovao u Drugom svjetskom ratu.

Od 1950. je radio u raznim republičkim organima u privrednim resorima, potom bio prvi direktor Kombinata drvne industrije u Mojkovcu, pa sekretar Ministarstva finansija Crne Gore. Završio je Ekonomski fakultet u Beogradu 1955. godine. Od 1958. bio je direktor Kombinata aluminijuma, pa poslanik Narodne skupštine Crne Gore.

Početkom 1961. godine postao je predsjednik (Narodnog odbora) Opštine Bar, i na njegovu inicijativu osnovana je “Prekookeanska plovidba”, nakon što je lično pošao u Zadar da dovede prvog direktora Andriju Dabanovića. Marković je pokrenuo i nastanak transportnog preduzeća “Rumijatrans”, započeo izradu dokumentacije i planove izgradnje hotela “Južno more”, a potom i izgradnju puta Mišići-Čanj, sve za samo godinu dana.

Od maja 1962. godine obavljao je posao direktora Privredne banke Crne Gore (kasnije nazvana Investiciona banka CG, pa Montenegro banka), a od 1965. je ponovo direktor Kombinata alumijuma sve do maja 1974. Za vrijeme njegovog mandata dovršena je prva faza Kombinata, što je tada bio najveći investicioni poduhvat u Crnoj Gori. Marković je bio član velikog broja Komisija pri Predsjedništvu Vlade, Izvršnom vijeću i Narodnoj skupštini Crne Gore, među kojim i ona o izboru trase pruge Beograd – Bar, sudija u Republičkom Vijeću, predsjednik Udruženja ekonomista Crne Gore, a na IV kongresu Saveza komunista Crne Gore 1965. godine izabran je za člana Centralnog komiteta SK CG.

Bio je, pored ostalog, član Komisije za metalurgiju za industrijsku sradnju SFRJ-SSSR 1965-1974, član Jugoslovensko-francuskog Komiteta za privrednu i naučno-tehničku saradnju 1968-1974, član Jugoslovenske delegacije u Stalnoj komisiji SEV-a 1972-1974, a od 1974. do 1978. dio jugoslovenske Vlade - Saveznog izvršnog vijeća, gdje je bio član Koordinacione komisije, Komisije za ekonomsku politiku, Komisije za koordinaciju ekonomske saradnje SFRJ i Evropske ekonomske zajednice. Drugi put je za delegata u Vijeću republika i pokrajina Savezne skupštine (SFRJ) izabran 1982. godine.

Odlikovan je Ordenom rada sa crvenom zastavom (prvog reda) i Ordenom zasluga za narod sa zlatnom zvijezdom (prvog reda). Odlikovan je 1975. i Ordenom Viteza Republike Italije za doprinos razvoju naučno-tehničke saradnje, a 1977. Ordenom Viteza nacionalnog reda Republike Francuske za doprinos razvoju privredne i naučno-tehničke saradnje kao direktor Aluminijskog kombinata, i dobitnik Zlatne medalje sa lentom Čehoslovačkog društva za međunarodne odnose 1978. godine.