Kultura

U petak koncert Vladimira Viardoa kao poklon Baranima

by Željko Milović | 19:07:2018 | 17:29:00

Jedan od najčuvenijih pijanista današnjice, Vladimir Viardo, pokloniće gradu Baru koncert u petak, u 21:00, u Dvorcu kralja Nikole, „kao znak prijateljstva prema gradu i ljudima s kojima sarađuje“.
 
Maestro Viardo večeras (četvrtak) nastupa na Cetinju, u okviru festivala „Esspresivo“ Muzičke akademije sa Cetinja, a sjutra veče u Balskoj dvorani Dvorca kralja Nikole u Baru. Ovaj se koncert ne održava u okviru „Barskog ljetopisa“, već je nastao kao plod višedecenijske saradnje Muzičke akademije sa Cetinja i Kulturnog centra Bar, započete još na prvom Ljetopisu, uz pomoć tadašnjeg dekana prof. Manje Radulović Vulić, a nastavljene kroz rad našeg sugrađanina Vladimira Domazetovića, profesora na Muzičkoj akademiji.   
 

"I pored toga što u sali imamo već dugi niz godina klavir koji je u gotovo neupotrebljivom stanju, daleko ispod profesionalnog nivoa za održavanje koncerata, maestro Viardo nam je, da tako kažemo, 'progledao kroz prste' iz poštovanja prema entuzijazmu koji smo pokazali u godinama iza nas i domaćinskom odnosu Bara i Barana prema svakom gostu, nevezano o kome se umjetniku radi. Uspjeli smo da očuvamo komunikaciju na obostrano zadovoljstvo, pa će Viardo, nakon koncerta u Moskvi sa tamošnjom Filharmonijom, gdje je izveo 'Treći Rahmanjinov koncert', svirati ponovo u našem gradu“, kaže za Bar Info Domazetović.
 
On ističe da je Viardo „oduševljen Crnom Gorom“.
 
„Nadamo se penzionerske dane vezati za našu državu i pomoći u uzdizanju umjetničkog života. On je i do sada u Crnu Goru i na Barski ljetopis uputio neka od najvećih imena klasične muzike, poput Tretjakova, Ljubimova, Rudina... I dalje je jako aktivan kao pijanista i sa nesmanjenim elanom nastupa u dvoranama širom svijeta“, rekao je Domazetović.
 

Nakon što je ostvario pobjedu i osvojio Zlatnu medalju na Van Klajburn Međunarodnom Pijanističkom takmičenju 1973. godine, Vladimir Viardo je zavrijedio poštovanje publike i kolega. Dostižući međunarodnu slavu, izdvojio se od svoje generacije veoma uspješnim izvođenjima i snimcima. U godinama koje su uslijedile, sarađivao je sa vodećim svjetskim orkestrima: Kraljevkom Filharmonijom, Moskovskom Filharmonijom, Lenjingradskom Filharmonijom, Varšavskom Filharmonijom, Izraelskom Filharmonijom, Simfonijom iz Atlante, Praškom Filharmonijom...
 
Kao i mnogih proslavljenih sovjetskih umjetnika, od Nurjeeva do Egorova, Viardoov put na Zapad otpočeo je pod zloslutnim političkim okolnostima. Bez obzira na to što je imao 23 godine i što je njegova buduća karijera bila izvjesna (nekoliko osvojenih takmičenja, prva nagrada na takmičenju “Marguerite Long-Jacques Thibaud” u Parizu, zahtjev za više od 37 kocerata), Viardo je ostao zarobljen iza “Gvozdene zavjese” , i tek uvođenjem Perestrojke, sovjetske vlasti su konačno dozvolile Viardou da prihvati pozive iz Njemačke i SAD. Od 1989. godine radi kao pedagog i profesor na “North Texas College of Music”, a filozofija njegovog predavanja detaljno je opisana u knjizi Bendžamina Sejvera “The Most Wanted Piano Teachers in the USA”.
 
Koncertne turneje odvele su ga u vodeće američke, kanadske i evropske gradove, u Aziju i Južnu Afriku, u Izrael, Centralnu i Južnu Ameriku, gdje se pojavljivao kao solista sa većinom najvažnijih svjetskih dirigenata. Njegove brojne snimke za izdavačke kuće “Melodia”, “Pro Arte” i “Nonesuch” kritika je jednoglasno pohvalila.