Kultura

Nemanjin film prvo po Evropi, pa u Crnoj Gori

| 14:10:2012 | 14:23:30

Barski režiser Nemanja Bečanović je diplomirao na Fakultetu dramskih umjetnosti na Cetinju u klasi Branka Baletića i “Posljednje poglavlje” je njegovo prvo dugometražno filmsko ostvarenje.
 
Film govori o mladom piscu koji odlazi na selo da završi svoj prvi roman i susreće se s ljudima koji su nepismeni i ne umiju napraviti razliku između imaginarnog i realnog. Veći dio sredstava za snimanje je obezbijedilo Ministarstvo kulture Crne Gore, a koproducent je studio “Arkadena” iz Ljubljane.

 

Iako Bečanovićev prvijenac nesumnjivo krase kvaliteti, on nije imao redovnu distribuciju u crnogorskim bioskopima. Prikazivan na brojnim domaćim i međunarodnim festivalima, film je tražen od distributera u inostranstvu. “To samo govori o situaciji u kojoj se nalazi distribucija u Crnoj Gori, koja praktično ne postoji - ne postoji sistem, filmska infrastruktura, nema distributera, bioskopa i zato se filmovi i Crnoj Gori puštaju samo na festivalima”, kaže Bečanović i dodaje da se ljudi iz njegove filmske branše bore da to pokrenu.
 
“To je prilično čudna situacija, jer sa druge strane film ovih dana treba da uđe u distribuciju u Poljskoj, a neće u Crnoj Gori, što pokazuje u kakvoj se bizarnoj situaciji nalazi film kod nas i u regionu. Imamo takođe pregovore sa distributerima iz drugih zemalja, pa se nadam da će uskoro crnogorska publika vidjeti film. To je iskustvo svih ljudi koji su snimali filmove unazad nekoliko godina. Stvar je u tome što gotovo i da ne postoji zvanični distributer. S druge strane, imamo bioskope koji dobro rade, ali za njih je rizik da puste domaći film, jer je manje isplativ od američkog” - kaže reditelj.
 
Pitanje “neriješene jednačine između umjetnosti i industrije”, koje je bilo tema okruglog stola MORREM-a, može da se odnosi samo na razvijene filmske industrije, što kod nas nije slučaj.
 
“Problem sa filmom u Crnoj Gori je ne samo nepostojanje razvijene filmske industrije i infrastrukture, što je slučaj i sa susjednim zemljama, već i neintegrisanost sa drugim evropskim kinematografijama. Jedina smo država u regionu koja nema filmski ili audio-vizuelni centar i nismo članica Euroimaža i ME01A programa. U Crnoj Gori se malo i neredovno izdvaja za film, nedovoljno da bi se ti filmovi redovno snimali, generalno, u okviru finansijske krize koja postoji na globalnom nivou, ta je situacija postala još gora, jer i druge zemlje sa kojima najprije možemo imati koprodukcije, imaju isti problem - u regionu se dešava da po više godina nema konkursa za sufinansiranje filmskog djela, tako da je to postao hroničan problem”, smatra filmski reditelj.