Mozaik

Petrovićev svjetski miks rocka i trube na barskom korzou

by Željko Milović; photo by Anto Baković | 05:08:2017 | 14:28:09

Oni koji nisu znali o kakvom grupi je riječ, ostali su zatečeni sinoć na Šetalištu kralja Nikole. Pomen “trubača” u nas nezabilazno vuče na etno muziku i uobičajene standarde kad je riječ o ostvarenjima te provenijencije, ali je ovdje u stvari bilo riječi o punokrvnoj svirci rock benda sa kvalitetnom i moćnom brass sekcijom, pravom koncertu svjetskog b(r)enda koji slavu stiče diljem planete. Uostalom, po specifičnom miksu srpske tradicionalne muzike i rocka Dejan Petrović je internacionalno poznat.
 
U skoro dva sata svirke, Dejan Petrović i njegov Big Band su kreirali furiozni zvučni zid koji je gruvao punom silinom, ali i zbog specifičnih aranžmana, amalgama trubačkog zvuka, distorzirane gitare i kvalitetne ritam sekcije, nagonio poznavaoce muzike poslije prvih taktova na razmišljanja o kojoj se pjesmi radi. Užički bend je svirao domaće i strane covere, uz niz autorskih kompozicije koji su odavno postale mainstream u vodama u kojima plivaju, prije svega, jurišni “New Chacak”, ispraćen ovacijama, pa “Turbulenciju”, “Vrtlog”, ”Vrtešku” i sjetni “Anđeo sreće”.
 

Prava poslastica za publiku bile su nekonvencionalne obrade YU-rock hitova, uz znalačko umetanje srpskih folk motiva u svaku od njih, a zahvatanje u vagan ostavštine nekada dominantnog zvuka na ovim prostorima donijelo je čak tri pjesme Ekaterine velike, “Niko kao ja” Šarla Akrobate, “Uči me, majko, karaj me” Leb i sol, "Maljčiki" Idola, “Koketu” Srđana Jula, numere “Neko te ima noćas” Van Goga (na žalost, izostalo je “Kolo” koje je u redovnom repertoaru benda – inače, Petrović se po ličnom priznanju upravo zbog ove grupe inficirao rockom), “Hoću da znam” Partibrejkersa, “Buka u modi” Discipline kičme...
 
Da im ni strani coveri nisu strani, pokazali su u “zooropskim” intervencijama na “Smooth criminal” i “They Don’t Really Care About Us” Michael Jacksona (nevjerovatna transformacija glasa vokalnog soliste Aleksandra Petrovića), “Should I Stay or Should I Go” grupe “Clash”, Stingove “Englishman in New York”, "Are You Gonna Go My Way" Lenny Kravitza... dok su zastrušujuće moćno zvučale verzije “Killing in The Name” grupe Rage Against the Machine i Rammsteinove “Du Hast”. Falio je još "Superstitious" koga su izveli na tonskoj probi.
 
Dejan Petrović nije zaboravio ni hommage svojim muzičkim korijenima i dragačevskoj tradiciji u desetominutnom potpuriju koji je obuhvatao djelove srpskih izvornih i starogradskih pjesama, a pravu euforiju izazvala je naslovna numera iz popularne TV serije “Otpisani” (Miće Markovića), znalački prekidana brejkovima (iskustvo svjetskih stejdževa), ali i strofama Danonove “Uz maršala Tita”.  
 

Izvanrednu muzičku sliku i kristalno cibar ton ovoga puta su potpisali momci iz podgoričkog “Takta”, ali i Dragoljub Marković, bivši član bendova “Ništa ali Logopedi” i “Block Out” koji je bio za miks pultom, aktivno učestvujući čitavim tokom koncerta, kao pridruženi član već nekoliko godina.
 
Dejan Petrović je četvrta generacija trubača u familiji, višestruki pobjednik Guče, najmlađi dobitnik “Majstorskog pisma” i titule “Najbolja truba sveta”, a nakon drastičnog zaokreta u zvuku i okretanju ka modernim aranžmanima, sa svojim “Big bandom” nastupao je u Londonu, Torontu, Moskvi, Atini, Solunu, Milanu, Torinu, Trstu, Briselu, Pragu, Cirihu, Skoplju, Sofiji, Bukureštu, Ljubljani, Sarajevu…
 

Predgrupa Dejanu Petkoviću i Big Bandu zaslužuje kvalitetom tekst za sebe, no, i ovdje valja pomenuti da su se prvi put u ulozi pratećeg benda pri prearanžiranim kompozicijama klasične muzike za rock areal našli članovi benda “Akademia”. U prvom planu bila je magistar violine Dina Desančić, koja se prošetala kroz birani repertoar mađarskih, ruskih, izraelskih i italijanskih kompozicija, uz malo Betovena i Mocarta i filmske muzike, uz premijerno izvedenu autorsku kompoziciju “Kamena simfonija”.