Profesor Janko Ljumović, profesor na smjeru pozorišna produkcija, kazao je da je ideja da razgovorom zainteresovanima približe svijet svojih profesija.

Profesor pozorišne režije Radmila Vojvodić ukazala je da pozorišna umjetnost računa na živi kontakt, te da to primjenjuju i u susret prijemnim ispitima.

“Uprkos novim medijima i tehnologijama, pozorište je u svom specifikumu je nenadmašno”, istakla je ona, objasnivši da je ovo prilika se upoznaju sa zainteresovanima za upis.

 “Ukoliko se i ne upišete ove godine, mi smo tu da vas uputimo da svoja interesovanja i radoznalost produbite čitanjem literature, praćenjem pozorišta, čitanjem o pozorištu. Bilo da vas zanima gluma, režija, dramaturgija ili produkcija, bez literature, bez knjige, nema ni prilaska teatru. Nema ni prilaska umjetnosti, u principu, koliko god nam se to danas činilo iz ove epohe vizuelnog – literatura je nešto što je baza, koja nas produhovljuje, širi vidike, upoznaje nas sa sobom”, posavjetovala je moguće kandidate.

Ocijenila je da je moderno pozorište danas u jednom nevjerovatnom sadejstvu, pa se i na odsjeku glume studiraju sve oblasti, jer “pozorište je jedna sintetička umjetnost, koja podrazumijeva sadejstvo, na koncu, ono najljepše moguće, a to je sadejstvo sa publikom.”

Vojvodić je očekivala više mladih na tribini, jer smatra da se Bar “u međuvremenu dinamizovao u kulturnom životu, mnogo je više pozorišnog, filmskog i festivalskog života, preko Barskog ljetopisa”.

Dragana Tripković, dramska spisateljica i dramaturg u Gradskom pozorištu objasnila je zašto se opredijelila za život pozorišnog autora – pisca i dramaturga, i otkad traje njena pasija i strast prema pozorištu i pisanju.

 “Ja sam sad dramaturg u Gradskom pozorištu. Kad god uđem u pozorište i kad god počinje proces rada na predstavi, ja se iznova osjećam kao da sam na početku i iznova osjećam magiju te sale i svega što taj svijet može da vam donese i na koji način možete da ga izmaštate,” objasnila je ona.

Prof. Ljumović smatra da svijet umjetnosti počiva na mogućnosti izbora.

“Mi ne zauzimamo stroge pozicije, naš studij nije administrativan, nije egzaktan. Svaka profesija je kreativna, ali ipak počiva na nekim egzaktnostima i pretpostavkama, dok ovdje mi počinjemo od prazne scene. Onda ta prazna scena i mi koji smo se zadesili na sceni sa idejom da ćemo nešto zajednički da uradimo, kreiramo nešto što će sjutra biti predstava – bilo dramska, bilo plesna, može to biti film, neki drugi umjetnički sadržaj. Namjera nam je da uradimo nešto jedinstveno, da ispričamo priču,” objasnio je on.

Organizatori tribine su Studijski program Drama i pozorište Fakulteta dramskih umjetnosti u saradnji sa Kulturnim centrom.

The post Održana pozorišna tribina: Bez literature, bez knjige, nema ni prilaska teatru first appeared on BARinfo.

Događaj je zakazan u srijedu 24. aprila , u 19 časova u Narodnoj biblioteci i čitaonici “Ivo Vučković” Bar. Na tribini govore: prof. Radmila Vojvodić (FDU), prof. mr Janko Ljumović (FDU) i Dragana Tripković, dramaturškinja (Gradsko pozorište Podgorica).

“Serijal pozorišnih tribina organizujemo u namjeri da animiramo zainteresovanu javnost za studije i stvaralaštvo u polju dramskih umjetnosti. Važan segment socio-kulturnog lanca pozorišta predstavlja sistem visokog obrazovanja unutar koga se stiču znanja i vještine za stvaralaštvo i koji predstavlja ulaznicu za svijet umjetničkih profesija. Taj svijet počiva na autorstvu dramskih pisaca i reditelja i kreativnosti producenata da sa svim ostalim akterima unutar umjetničke produkcije razvijaju pozorišnu umjetnost i grade pozorišni i kulturni sistem. Učesnici tribina su profesori i saradnici sa Fakulteta dramskih umjetnosti i naši alumnisti. Tribina kao prostor razgovora je i poziv svima koji razmišljaju o studijama pozorišne režije, dramaturgije ili pozorišne produkcije da ispričaju svoju priču i upišu FDU na Cetinju”, navodi u pozivu Janko Ljumović, rukovodilac studijskog programa Drama i pozorište Fakulteta dramskih umjetnosti.

The post Najava pozorišne tribine: O režiji, pisanju i produkciji first appeared on BARinfo.

Izražavajući zadovoljstvo što gostuje u Baru, koji pamti odavno, po “krugu” uz obalu, po Dvorcu, Kulturnom centru, ali najviše po predstavi na prvom “Barskom ljetopisu” –  “Vladimir i Kosara”, koju je igrala  na sceni kraj ostataka manastira Prečista krajinska, Đukić smatra da je “govoriti o Danilu Kišu neophodno i nikad dovoljno”, te da su “cijeli njegov život, književnost, biografija, njegov odnos prema rukopisu i cijeli opus, fascinanatni”.

“Njegov životni krug se odvija za vrijeme fašizma i holokausta, u kojem mu je stradao otac i djetinjstvo koje pamti je taj njegov prvi ciklus ‘Rani jadi’, koji se danas obrađuje u školama,  do  toga da u svojim djelima govori o Staljinu i ruskom totalitarizmu (‘Grobnica za Borisa Davidoviča’). U Jugoslaviji smo imali nevjerovatnu prevodilačku izdavačku produkciju kojoj je Kiš dao najveći doprinos prevodeći sa ruskog, francuskog i mađarskog jezika. Malo koji pisac je prevodio sa tri jezika, a to mu je dala njegova biografija, njegov život – od oca mađarskog Jevrejina i majke Crnogorke, Cetinjanke”, navodi Đukić dodajući da je Kiša upoznala najprije kao prevodioca, čitajući njegove prepjeve (Marine) Cvetajeve, što je fenomen.

“Kiš je prezirao nacionalizam, jasno je govorio zbog čega, ali su se, nažalost, njegov i glas autora sličnih njemu, izgubili”, zaključila je Đukić.

Đukić je prije pet godina, uz pomoć svojih saradnika i saradnica, formirala web sajt poetikazemlje.me, koji sadrži preko stotinu audio snimaka poezije i proze, Rista Ratkovića, Mirka Banjevića, Vita Nikolića, Lesa Ivanovića, Ibrahima Hadžića, Ćamila Sijarića, Mihaila Lalića… Tu su i intervjui sa čuvenim književnicima, njihove biografije, bibliografija, prezentacije sa analizom djela, citati, kao i filmovi snimljeni po uzoru na njihova djela. Posjetiocima je sinoć posebno prikazana web stranica o Danilu Kišu.

“Slušati radio, slušati poeziju, slušati, a nemati senzaciju gledanja koja nekad odvlači pažnju, to je forma za uživanje, jednako kao radio drama, koju, nažalost, nemamo priliku da slušamo. Ovo je program koji može da služi u nastavi, već od prvog razreda srednje škole, kad god se obrađuju autori koji su uključeni”, pojašnjava Varja Đukić.

Janko Ljumović producent i redovni profesor FDU Cetinje, usmjeravajući priču ka vezi književnosti i pozorišta, naglašava da je Varja Đukić autorski iznijela krajnje neobičan projekat “Post scriptum” koji predstavlja koncept mogućnosti kako se može snimiti jedna predstava.

“Predstava pruža mogućnost da se kroz video rad , odnosno video art, čuje ono što je bio tekst predstave, a to što se ne može vidjeti cjelokupnost izvedbe, govori o suptilnosti i ekskluzivnosti pozorišta kao žive umjetnosti, jer je ona širila granice scenskog jezika. Rađena je u duhu apsolutno postmodernog teatra, gdje govorimo o primatu teksta, sinkretizmu pozorišta, ali je polazište, naravno, književno djelo”, navodi Ljumović, dodajući da video prikaz ima za cilj da približi ideju koja se provlači kroz priču o potrazi za ocem, velike teme koja je sadržana u Kišovim djelima, fašizam, koji je jako bitan element njegovih djela i što je, posebno za mlade, najdragocjenije, otkrivanje svog talenta. To se u predstavi jasno vidi, to je njena velika vrijednost, a u godini kada je izvedena i živjela na repertoaru CNP-a,  bila je selektovana i na BITEF, što je bila dobra referenca i potvrda njene vidljivosti u širem stručnom pozorišnom regionalnom i svjetskom konceptu”, podsjeća prof. Ljumović.

Crnogorsko narodno pozorište je producent video predstave “Post scriptum”, snimatelj je Željko Bracanović, montažer Igor Bakić, režiju potpisuje Varja Đukić koja je objasnila da je to njena “posveta Mihailu i Jakovu, dječacima i djevojčicama osjetljivim na svijet pravde i nepravde koji znaju za ljubav i poeziju i koji čitaju djela Danila Kiša”.

Veče je otvorila rukovoditeljka Biblioteke Sonja Lalević, pročitavši odlomak iz Kišove knjige “Eseji (autopoetike)” – “Zašto pišem?”

“Pisanje je vokacija, mutacija gena, hromozoma; pisac se postaje kao što se postaje davitelj. Pišem jer ne znam ništa drugo da radim; jer od svega što bih mogao da radim, ovo radim najbolje i (I hope) bolje od drugih. Pisanje je taština. Taština koja mi se ponekad čini manje ništavnom od drugih oblika egzistencije. Pišem, dakle, jer sam nezadovoljan sobom i svetom. I da bih iskazao to nezadovoljstvo. Da bih preživeo!”

The post Veče posvećeno životu i stvaralaštvu Danila Kiša u Biblioteci Ivo Vučković first appeared on BARinfo.