U prekrasnom ambijentu Arhiepiskopske palate izloženo je deset skulptura galerijskog formata vertikalno građenih tehnikom zidane terakote. Skulpture su, uglavnom, montažno komponovane od više zasebnih vajarskih segmenata, bez dodatnih vezivnih materijala. U tome se ogleda namjera umjetnice da izbor materijala bude nosilac značenja, te da zemlja (glina) bude tkivo kojim se prenose njene ideje i stvaralački impulsi.

Djelo Jelene Pavićević Marković, po riječima Dragane Erjavšek “sugeriše da je čovjek hram u kome se talože i obitavaju iskustva, znanja, posebnosti i skupovi svega onoga na šta nismo mogli uticati, ali čemu smo mogli dati oblik. U skulpturama kojima smo okruženi prepoznajemo naše prošlo i naše naredno popakovano u kocke, kupe i valjke granica koje smo postavili danas. Naći savršenu zemlju za izraz koji u isto vrijeme priziva pretke i namiguje potomcima nije samo matematički proces, već sažimanje po srodnosti. Kad duboko u sebi pronađeš izvore čistote prapočetaka, možeš graditi novi svijet. Iz zimske ogoljenosti budi se priroda. I ove skulpture Jelene Pavićević Marković izgledaju kao da će se jednom probuditi. Njihova postojanost i zaleđenost u vremenu i prostoru su uisto vrijeme i uvertira u beskraj imaginacije. Kad u ovim djelima prepoznamo sebe, prepoznali smo,ne samo poruku koju umjetnica šalje,već i mogućnost da se krene iznova. ’Iskopine’ Jelene Pavićević Marković su i drevna estetika i spoj nadahnuća, promišljanja, rada i talenta pred kojim se usporeno diše“, istakla je Erjavšek otvarajući izložbu.

Postavka „Iskopine“ je magistarska izložba Jelene Pavićević Marković, koja je nastala prije deset godina u Sarajevu.

„Inspiracija su korijeni, što moji Genius Loci koje sam ostavila u Crnoj Gori tada, što Genius Loci Sarajeva koje sam zatekla u tom momentu, prije deset godina. Radi se o tehnici zidana terakota, a zemlju sam prije nego što sam formirala skulpture dobro prečistila ujedno pročišćavajući svoje misli, emocije, sagledavajući ono što sam ostavila u Crnoj Gori i ono što sam zatekla u Sarajevu. Na taj način sam i krenula u proces. Terakota je drevni materijal, tako da je suština mog stvaralaštva u terakoti upravo ta da sami materijal oslikava narav mog senzibiliteta i izraza u vajarstvu“, naglasila je Pavićević Marković izražavajući zadovoljstvo što je njena izložba, kroz likovni segment „Barskog ljetopisa“, postala dio drevnog prostora u Starom gradu koji je posjećivala i ranije, ali drugim povodima.

„Ovdje sam radila jogu, šetala, istraživala lokalitete i čim me Goran Ćetković pozvao da budem dio likovnog sadržaja, krenuo je pozitivan input u vezi sa pričom starom deset godina koja će biti smještena u drevnom prostoru Arhiepiskopske palate. To je za mene posebno emotivno u ličnom i profesionalnom smislu. Velika je to simbolika – čitav ovaj sadržaj koji sam analizirala u sebi vraća se korijenima Starog grada Bara“ istakla je umjetnica ukazavši da bi od njenih skulptura mogli da nastanu veliki monumentalni art-hramovi u kojim bi se okupljali umjetnici, gdje bi se dešavali kreativni procesi, a umjetnici bili povezivani sa drevnim momentima koji se talože u našem okruženju, našoj zemlji, što planeti Zemlji, što samoj Crnoj Gori. Na taj bi se način povezivali sa precimai sve topredstavljali modernom društvu i svijetu. Tu bi postojale i različite radionice – psihološke, likovne“ otkriva Jelena Pavićević Marković.

Jelena Pavićević Marković je rođena 1989. godine u Podgorici. Završila je Srednju likovnu školu „Petar Lubarda“ na Cetinju. Osnovne, specijalističke i master studije završila je na FLU na Cetinju, Odsjek za vajarstvo, a istovremeno je i apsolvent vajarstva na master studijama ALU u Sarajevu.Organizovala je deset samostalnih izložbi, izlagala na brojnim kolektivnim izložbama u zemlji i inostranstvu iučestvovalana više internacionalnih simpozijuma, kolonija, festivala i rezidencija u oblasti likovnih umjetnosti.Članica je Udruženja likovnih umjetnika Crne Gore. Živi i stvara na Cetinju.

The post Izložba koja kroz drevnu estetiku povezuje pretke i potomke first appeared on BARinfo.

Jelena Pavićević Marković je rođena 1989. godine u Podgorici. Završila je Srednju likovnu školu „Petar Lubarda“ na Cetinju. Osnovne, specijalističke i master studije završila je na FLU na Cetinju, Odsjek za vajarstvo. Istovremeno je i apsolvent vajarstva na master studijama ALU u Sarajevu.

Organizovala je deset samostalnih izložbi kroz stvaralačke cikluse: Iskopine I i II, Iskopine kao hramovi memorije i iskustva, Zemlja Kosmosu, Aura impulsa, Teraformacije i Logosinteza.

Ciklus skulptura “Iskopine” u velikoj mjeri predstavlja kontinuitet u dosadašnjem stvaralačkom razvoju Jelene Pavićević Marković, imajući u vidu činjenicu da se umjetnica i u prethodnom radu bavila istom okvirnom temom i služila istim vajarskim materijalima. Deset skulptura galerijskog formata (visine od 80 do 140 cm) koje pripadaju ovom ciklusu vertikalno je građeno tehnikom zidane terakote. Skulpture su uglavnom montažno komponovane od više zasebnih vajarskih segmenata, bez dodatnih vezivnih materijala. U tome se ogleda namjera umjetnice da izbor materijala bude nosilac značenja, te da zemlja (glina) bude tkivo kojim će se prenositi njene ideje i stvaralački impulsi.

Izlagala je na brojnim kolektivnim izložbama u zemlji i inostranstvu. Učestvovala je na više internacionalnih simpozijuma, kolonija, festivala i rezidencija u oblasti likovnih umjetnosti.

Dobitnica je prvog mjesta na konkursu „Umjetnost za život“ Zdrava Donna Montenegrina, godišnje nagrade FLU Cetinje za vajarstvo, otkupne nagrade Univerziteta Crne Gore, godišnje nagrade ULUCG „Milunović, Stijović, Lubarda“, otkupne nagrade fondacije „Ćano Koprivica“ za vajarstvo u organizaciji FLU Cetinje, itd.

Posjeduje višegodišnje iskustvo u prosvjetno-pedagoškom radu iz oblasti likovnih i vizuelnih umjetnosti. Članica je ULUCG od 2012.godine. Živi i stvara na Cetinju.

The post Večeras treća izložba likovnog segmenta Barskog ljetopisa first appeared on BARinfo.