O književnom stvaralaštvu autora, kojeg inspiriše snažna pripadnost Crnoj Gori, i o njegovom orginalnom poetskom impulsu govoriće novinarka i medijska urednica Slavica Vasović-Kruščić, književni stvaralac i umjetnik Zdravko Đuranović i prof. Neđeljko Necko Đurović.  

Čelebić je pisac nekoliko knjiga poezije među kojima je najznačajnija zbirka od 140 pjesama “Praznik duše crnogorske”. U ovoj rodoljubivoj lirskoj riznici, na svojstven i na veoma upečatljiv način, objedinjen je savremeni duh i tradicionalizam našeg podnevlja i našeg jezika.   

Ovaj događaj, koji je posvećen obilježavanju nacionalnog jubileja i dvadesetogodišnjici obnove crnogorske državnosti, inicirali su Čedo Orlandić i Neđeljko Necko Đurović.

The post U četvrtak književno veče Nikole Čelebića first appeared on BARinfo.

Petar Peca Popović iza sebe ima više od pola vijeka iskustva u medijima i muzici. Kao dugogodišnji urednik muzičkih časopisa „Džuboks“ i „Rok 82“, i autor kritičkih tekstova za „Politiku“, „Blic“, „Sportski žurnal“ te uređivač emisija na Radio Beogradu i Radio 101, značajno je doprinio afirmaciji jugoslovenske zabavne i rock scene. Po njegovoj ideji održan je i legendarni besplatni koncert Bijelog dugmeta 1977. kod Hajdučke česme, jedan od najvećih koncerata tog doba.

Popović je autor nekoliko knjiga, među njima su „Čuvar buvlje pijace“, „Тragovi u beskraju“, „Proleća u Topčideru“, „Biti rokenrol“ (sa Mihajlom Pantićem), i „Rokopisi“. Njegove kolumne i intervjui protkani su duhovitim i oštrim stilom, a o njemu se govori kao o „najboljem rok novinaru kojeg smo ikada imali“.

Veče će, uz moderaciju Željka Milovića, donijeti priče iz njegovog života i karijere, od mladalačkih muzičkih otkrića do iskustava sa svjetskim i regionalnim muzičarima. Gostovanje na Ljetopisu će biti jedinstvena prilika da upoznamo osobu čiji su tekstovi i riječi ostavili neizbrisiv trag u regionalnoj kulturi.

The post Petar Peca Popović večeras na Ljetopisu first appeared on BARinfo.

O stvaralaštvu Valentine Šuković, govorio je književni kritičar mr Milorad Durutović, u ime izdavača publici se obratila urednica mr Natalija Đaletić, moderator je bio pjesnik iz Godinja Srđan Leković, a za muzičke numere bio je zadužen Dino Kapetanović, frontmen grupe „Autogeni trening“ iz Podgorice. Autorka je odgovarala na pitanja i čitala svoju prozu i poeziju. Pošto je veče bilo inspirativno, i publika se uključila kazivanjem stihova.

„Roman se otvara kao bilndugsroman (roman o odrastanju, obrazovanju i duhovnom sazrijevanju), što načelno ostaje do samoga kraja. Pa ipak, onog trenutka kada junakinja Mirna Novosel opisuje svoja prva iskustva anksioznosti, u njenim najraznovrsnijim manifestacijama, roman dobija jednu specifičnu dimenziju, pa i taj životni i razvojni put junakinje koji se opisuje, iskače iz jednog prozaičnog kursa, prelazeći u prikazivanje anksioznih stanja kakva čitaocu koji nema iskustvo anksioznosti mogu biti zanimljiva, ali skoro sam siguran da mu ne mogu biti sasvim razumljiva. Zato je, mislim, važno da ponešto kažem o tome.

Ako bih najsažetije mogao da pojasnim kakvo je to stanje, rekao bih ovako: Objektivno, nije ti ništa; subjektivno, tvoj unutarnji život je pretvoren u kontinuirano stanje raspadanja. Ili, uz malo cinizma i prekodirajući slavnu Tolstojevu rečenicu: Sve anksioznosti liče jedna na drugu, ali je svaka na svoj način. Ovim drugim bih htio da kažem zašto anksioznost, za razliku od njene sestre depresije, nije bolest, nego stanje. To što svi anksiozni mogu da osjećaju i pokazuju iste manifestacije, na primjer, intenzivno osjećanje straha, tanatofobiju, depersonalizaciju, tahikardiju, znojenje dlanova, epizode panike i slično, što se sve opisuje i u ovom romanu, ne znači da svi oni imaju isti uzrok problema. Upravo ga i nemaju. Svak ima svoj uzrok, pohranjen u sopstvenoj koži“, kazao je, pomno slušan, mr Durutović.

Na pitanje šta je za nju dragocjenije: proza ili poezija, autorka objašnjava: “Književnost liječi generalno, bilo da je u pitanju pisanje ili čitanje. Moram da kažem da je poezija intimnija, ona je moja lična ispovijest, ogoljavanje pred svijetom i silazak u sopstvene dubine kako bih bolje spoznala sebe i mogla sebe da objasnim sebi. Kao autorka se najbolje iskazujem kroz ova dva djela, koja sam u prvo vrijeme željela da objavim istovremeno, a onda sam odlučila da prvo ide knjiga poezije pa proze. Anksioznost je prvo bila u meni kao tišina, ali svaka tišina, na kraju, dobije svoj vrisak, a taj vrisak je kod mene izašao u vidu moje poezije”, kazala je Valentina Šuković.

Ona je rođena u Podgorici prije 45 godina, profesorica je engeskog jezika i književnosti. Prve ozbiljnije tekstove objavila je za vrijeme studiranja. Pjesme i kratke priče objavljivaljivane su joj na raznim portalima za umjetnost i književnost, a zastupljena je i u nekoliko antologija poezije, kao i u zbornicima poezije i proze.

Njena prva knjiga, zbirka poezije “U svijetu nesklada”, objavljena je u januaru 2020. godine, Već sljedeće godine objavljuje zbirku kratkih priča “Razotkrivanje”, a prošle svoj prvi roman “Buđenje Mirne Novosel”.

Autorka se na kraju zahvalila svim učesnicima, najavljenim i nenajavljenim, a posebno dr Milunu Lutovcu, koji je otvorio Gradsku galeriju za ovo nesvakidašnje prijatno književno veče.

The post Nesvakidašnje prijatno književno veče u Gradskoj galeriji first appeared on BARinfo.

Barskoj publici su se svojom poezijom predstavili Tanja Bakić, crnogorska pjesnikinja, književni prevodilac i autorka muzičkih biografija, Valerio Orlić, pjesnik iz Rijeke, Sven Popović, prozaista, vunderkind hrvatske književnosti iz Zagreba, Barbara Delać, nagrađivana pjesnikinja iz Kotora, Maša Seničić, scenaristkinja, pjesnikinja i novinarka iz Beograda i Danilo Lučić, pjesnik i prozni pisac, takođe iz Beograda.

Književna kolonija, čiji je organizator i domaćin Đorđe Gregović, regionalnog je karaktera i od svog osnivanja, 2014. godine, ugostila je više od 40 pisaca iz Crne Gore, Srbije, Hrvatske i Bosne i Hercegovine. Posvećena je promovisanju dijaloga između autora koji baštine istu jezičku matricu, ostvarivanju saradnje među piscima i književnim asocijacijama, o čemu svjedoči saradnja sa evropskom mrežom pisaca TRADUKI, festivalom KROKODIL iz Beograda i brojnim regionalnim izdavačima.

Ovogodišnja tema kolonije “Fabula rasa” predstavljala je platformu za dijalog između učesnika, čije će opservacije i kritički stavovi biti objavljeni na uglednom portalu za kulturu jugoistočne Evrope www.seecult.org.

The post U galeriji održano književno veče učesnika VII Književne kolonije first appeared on BARinfo.

“Pjesništvo je bazični princip Mićevićevog stvaralaštva, u kojem veoma značajno mjesto zauzimaju filozofija i teologija. Za njega Njegoš predstavlja neku vrstu totalne fascinacije. Ja bih čak rekao da on Njegošem potpuno živi”, istakao je prof. dr Jelušić. Citirao je potom Lazu Kostića koji rekao da “svaki pjesnik mora pomalo biti filozof, a svaki filozof mora biti pomalo pjesnik” i naglasio da je “na tragu te teze i stvaralaštvo Milutina Mićovića”.

“Poezija bi trebalo da suoči čovjeka sa sobom i ne samo da ga suoči, kao sa nekim ogledalom, nego da ga oživi iznutra, da mu doda saznanja, radosti… Ali, radost dolazi kroz patnju, kroz suočenje sa tim čudom šta je čovjek. Jedino istinska i duboka radost dolazi otuda”, smatra Mićović.

Autor je tokom večeri čitao stihove svojih pjesma, a posebno nadahnuto govorio je o Njegošu.

“Njegoš je povezao sve prostore. Od običnog čovjeka, junaka, epskog čovjeka, guslara, popa, vladike do božanstvom, lučama napojenog čovjeka. Tako je on riznica našeg jezika, etosa, tajne i tako je živa svaka riječ njegova i dan danas. On je toliko toga rekao i ostavio svom plemenu, narodu ali i čovječanstvu. Zato smo mi mali, a veliki- zato što imamo Njegoša”, kazao je Mićović.

Ističe i da je Njegoš kriterijum za mnogo šta- “poeziju, naše sabore, ali i nesloge”.

“Za sve se ‘potegne’ Njegoš i njegova se riječ nađe sa najviše razloga. Imamo se na koga osloniti, ali “ne može se carstvo zadobiti, na divanu sve duvan pušeći“. Kroz nemar, brigu, uživanje, ne može. Čovjek je stvoren da kroz ovo malo dana, sagori. Ne da sagori da se spepeli, nego da, prosto, dobije saznanje i uvidi šta je čovjek, pa da može onda da ide dalje. Sami moramo da činimo nešto, ako mislimo da do ičeg važnog i smislenog dođemo.Tako je lak besmisao i lako se širi, kao što se i laž lako širi, a istina se zarađuje”, zaključio je Mićović.

Milutin Mićović je pjesnik, esejist, romanopisac. Rođen je 12. juna 1953. u Banjanima. Objavio je knjige poezije “Živa voda” (Univerzitetska riječ, Nikšić, 1987), “Vrata” (dvoknjižje- “Kuća” i “Hljeb za putnike”, Podgorica, Oktoih, 1994), “Tragovi budućnosti” (“Sledi buduščego”, na srpskom i ruskom, prevod Andrej Bazilevski), “Tver” 2010, “Dan noć” 2018. Autor je romana “Razoreni grad”, Podgorica, Oktoih, 1991. Potpisuje i knjige eseja “Tako su govorili Crnogorci”, “Andijevica”, “Stupovi” 1996, “Pisma iz Uranopolisa”, “Novi Sad”, “Svetovi”, 2000, “Srpski lavirint i crnogorski minotaur”, Beograd SKZ, 2003, “Njegoš i savremena Crna Gora”, Podgorica, UKCG, 2006. Priredio je zbornike  “Duhovno i političko biće Crne Gore”, Nikšić, 2002, “Njegoš naš savremenik”, Nikšić 2002, “Dani Njegoševi” 2008-9 i “Dani Njegoševi 2011-12.  Prevođen je na strane jezike. Zastupljen je u antologiji savremenog srpskog pjesništa na ruskom jeziku “Iz veka u vek” Sergeja Glavjuka, Moskva 2003. Zastupljen je u više antologija savremene srpske poezije. Bio je delegat Skupštine dijaspore i Srba u regionu. Kolumnista u listu „Dan“(Pogorica) od 2007.  Napisao je preko 500 kratkih eseja tematizovanih aktuelnim društvenim, kulturnim i političkim temama. Dobio nagrade “Marko Miljanov”, “Miodrag Ćupić”, međunarodnu nagradu Portile Poezi (Rumunija), nagrade biblioteke “Njegoš” iz Peći, ordena V. V. Bolotova (Rusija), priznanje Saveza pisaca Rusije.

Predsjednik je Književnog društva “Njegoš”.

The post Autorsko veče Milutina Mićovića ispred Dvorca kralja Nikole first appeared on BARinfo.