Autor teksta i muzike je Ljubo Marković, aranžman je radio poznati crnogorski aranžer Senad Drešević u čijem studiju je pjesma i snimljena. Za ekranizaciju je bio zadužen Adnan Seferović, a izradu spota i pjesme podržala je Opština Bar.

“Damir i ja smo odavno imali ideju da napravimo pjesmu za naš grad. Od te početne ideje je prošlo dvije- tri godine. Onda mi je u samo jednom danu naišla inspiracija. Zvao sam Damira da čuje melodiju i tekst, njemu se svidjelo i dogovorili smo se da snimimo”, kazao je, gostujući u Radio Baru, Ljubo Marković.

Prve reakcije slušalaca su odlične.

“Prezadovoljni smo kako je sve ispalo na kraju. Ljudima se pjesma dopala. Veliko hvala Opštini Bar na podršci”, istakao je Damir Kukalj.

Obojica su dio “Aritmija benda”, naročito popularnog za slavlja i proslave. Zadovoljni su ovogodišnjom ljetnjom sezonom.

“Što se tiče sezone u našem poslu, sezona je super. I sinoć smo imali nastup. Najčešće nastupamo u Baru ali bude svirki i u Ulcinju, Budvi, Podgorici”, dodaje Damir.

Iako več osamnaest godina sviraju i nastupaju, posljednje dvije-tri su naročito aktivni. Na Youtubeu Damir je objavio pjesme “Zbog te žene”, “Kume”… Zapažene su bile i Ljubove pjesme “Lavirint”, te “Kako da je nađem”, za koju je takođe u Baru snimio i zanimljiv spot.

“Traže nam ljudi na nastupima da pjevamo i naše pjesme. Mi to snimamo relaksirano,  iz ‘meraka’, za svoju dušu. Ne opterećujemo se da li će biti hit. Naravno da će nam biti drago ako budu slušane, ali ne opterećujemo se s tim”, iskren je Ljubo.

The post Damir i Ljubo upalili Svjetla Bara first appeared on BARinfo.

Prije svega zbog toga što je, pored ostalog, inicirao donošenje odluka o osnivanju preduzeća “Prekookeanska plovidba” i “Rumijatrans” i integrisanje manjih trgovinskih preduzeća i radnji u “Izbor” Bar.

O tome je Marković svojevremeno napisao: “Preduzeća ‘Prekookeanska’ i ‘Rumijatrans’ su dugo godina uspješno poslovala i znatno doprinijela razvoju Opštine Bar, koja je, do tada, bila privredno nerazvijena. Tada smo, takođe, započeli pripreme za razvoj turističke privrede, prvenstveno u Sutomoru, dobijanjem prostora i početkom izrade dokumentacije za gradnju hotela ‘Južno more’, kao i izgradnjom puta Mišići – Čanj, što je bio preduslov za početak gradnje turističkih objekata u Čanju. Preduzete su i radikalne mjere za dovođenje stručnih kadrova u preduzeća i javne službe.“

Ljubo Marković je rođen 1927. godine u selu Brijege u Crmnici, opština Bar. Zbog teških ekonomskih prilika i tada brojnog domaćinstva, njegov otac Ivo je više puta morao da ide u pečalbu, a majka Milica je ostajala u selu, na imanju, da brine o djeci.

“Otac je dolazio iz Amerike kao dobrovoljac i učestvovao u oba Balkanska rata. Dolazio je ponovo kao dobrovoljac i u Prvom svjetskom ratu kada je bio zarobljen i interniran u Zenicu 1914. godine. Početkom 1927, neposredno prije mog rođenja, otac je otišao u Australiju gdje je kao rudarski radnik dugo godina radio. Početkom 1948. godine vratio se u domovinu”, s ponosom je govorio Marković, koji je osnovnu (četvorogodišnju) školu završio u Brčelima, a Gimnaziju na Cetinju. Vanredno je studirao iz radnog odnosa, o svom trošku, i u redovnom roku diplomirao na Ekonomskom fakultetu u Beogradu, 1955. godine.

Na zasjedanju Skupštine SFRJ, maja 1974, Marković je izabran za člana Saveznog izvršnog vijeća sa četvorogodišnjim mandatom. U radnim tijelima Vijeća bio je angažovan gotovo isključivo za pitanja iz oblasti privrede i finansija, uključujući i ekonomske odnose s inostranstvom. Bio je i delegat (poslanik) u Skupštini SFRJ, a u Crnoj Gori je pored ostalog, bio prvi direktor Privredne banke – kasnije Montenegrobanke i direktor Kombinata aluminijuma Titograd. Sve to ga svrstava među najuspješnjije privrednike Crne Gore u njenom poslijeratnom razvoju.

Dobitnik je brojnih jugoslovenskih i inostranih odlikovanja i priznanja.

U vrijeme kad je katastrofalni zemljotres (1979) pogodio Crnu Goru, Marković je bio delegat u Skupštini SFRJ, u Vijeću republika i pokrajina. Štete od zemljotresa bile su ogromne i ne bi se mogle sanirati bez solidarne pomoći cijele Jugoslavije. Priprema Zakona o obezbjeđivanju sredstava za otklanjanje posljedica zemljotresa, kao i usaglašavanje o učešću republika i pokrajina trajali su dosta dugo i on je usvojen u martu 1980. godine. Kao član Odbora za društveni plan i razvojnu politiku i Odbora za finansije, Ljubo Marković je nemjerljivo doprinio da takav zakon bude donesen, što je osiguralo obnovu i razvoj Crne Gore i opštine Bar u narednih deset godina poslije zemljotresa.

Penzionisan je u junu 1987. godine, po isteku trećeg mandata u organima Federacije. Preminuo je 2014. godine. Sahranjen je u rodnom selu Brijege.  

The post Miloš Šušter: Nemjerljiv doprinos Ljuba Markovića razvoju Bara first appeared on BARinfo.