Ovaj izdavački projekat na najbolji način prikazuje bogatu i dinamičnu aktuelnu pop-rock scenu Bara, donoseći nove, neobjavljene i/ili još aktuelne snimke. Raspon izvođača je fascinantan – od Gule i “Katapulta”, kao konstante ovdašnje scene punih 40 godina, do prvog solističkog izdanja Ivane Janković, prepoznatljive pjevačice grupe “Grimm”. Kroz materijal dvadeset dva izvođača različitih senzibiliteta, izdanje u 26 pjesama mapira sve, od indie-rocka, preko metala, mainstream rocka i pop muzike, do ambijentalnih instrumentala i psychodelic elektronike. Urednik i konceptor ovog kapitalnog izdanja je Željko Milović.

Tokom nastanka CD-a i sam je, priznaje, bio iznenađen svježinom i raznolikošću izraza barskih muzičara.

“I kao i uvijek kad nešto radim, ako nešto ne naučim, kao da nisam ni radio. Zbilja sam otkrio nekoliko ljudi koji su stvarali, a da ja nisam imao pojma. Moram da odam priznanje svim muzičarima koji su bezrezervno stali iza projekta barskog CD-a i što nijednog trenutka nisu pomislili da bi to moglo biti zloupotrijebljeno“, kazao je Milović.

Po njegovim riječima, snimci su bili različitog kvaliteta, pa je angažovan Veljko Ivanović da ih doradi i niveliše, uz dozvolu muzičara. Istakao je da je “čudno i neočekivano bilo koliko je saradnja među muzičarima bila dobra”.

“Važi ona tvrdnja da barski muzičari očima ne mogu vidjeti jedni druge, kao i svi sujetni muzičari, uostalom, ali to ovdje nije slučaj. Doza sujete naravno postoji, ali je takođe primjetna i činjenica da jedni drugima često pomažu na projektima. Prosto, ima bendova koji nemaju svu opremu ili nemaju mogućnost da plate prateće vokale, ili shvate da je uvijek dobro ubaciti ‘svježu krv’, nekoga ko muziku osjeća drugačije”, objašnjava.

Rekao je da njega nije začudilo što je Opština stala iza ovog projekta jer “ima urbani senzibilitet“, a pomogla je nekoliko drugih muzičkih projekata u posljednje vrijeme.

Ovo izdanje, saglasan je Milović, pokazalo je da Bar ima kvalitetan muzički podmladak. “Ako bih mogao da tipujem ko će da ostavi trag u svojoj vrsti muzike, onda je to ‘Rikavac’, jedan od neprikosnovenih metal bendova u Crnoj Gori“, smatra urednik ovog izdanja, kojeg krasi atraktivno vizuelno rješenje i kolor booklet od 12 strana.

Promociji je prisustvovao i predsjednik Opštine Bar Dušan Raičević, koji je za Radio Bar i Bar Info kazao da Opština Bar u kontinuitetu duži niz godina podržava nevladin sektor kroz konkurse koji se redovno raspisuju.

“Posebno nas raduje činjenica kada uspijemo obezbijediti da, kroz podršku rada nevladinog sektora, kultura dođe do izražaja. Raduje me činjenica da je NVO Mediteran Multimedia iskoristila još jedan javni poziv i realizovala zaista značajan projekat za barsku kulturu. Sve što oni rade ostaje nekim novim generacijama. Nevjerovatno je da je Željko Milović uspio da okupi toliki broj izvođača i kompozicija, na oduševljenje svih nas. Uprkos svim izazovima, očigledno, muzička scena u Baru opstaje i živa je“, kazao je Raičević.

Božidar Božo Gagović, koji je instrumentima, glasom, aranžmanima ili produkcijom prisutan na čak devet numera, pohvalio je spremnost barskih muzičara da po potrebi formiraju “ad hoc” bendove i istakao da nije iznenađen podrškom Opštine Bar, koja, po njegovim riječima, uvijek stane iza kvalitetnih projekata.

“Mnogo stilova se na ovom albumu naslonilo jedno na drugo, i Bar prikazuju u najboljem mogućem svijetlu”, istakao je Gagović.

On je iskazao zadovoljstvo što je bio angažovan u dijelu kreativnog konsultovanja i odabira numera.

“Drago mi je što su CD-ovi žanrovski raznoliki. Po meni, najbitnije je što je ovo presedan kada govorimo o Crnoj Gori i što nijedan crnogorski grad nije imao ovakav projekat. Ovo je, takođe, dokaz da Bar u muzičkom smislu ima mnogo toga da ponudi i bespredmetno je da to uopšte i ponavljam. I to ne samo u muzičkom, već i u bilo kom drugom umjetničkom smislu. Mi imamo hrpu slikara koji valjaju, glumaca, o muzici da i ne pričam. To što smo malo po strani, nismo centralizovani, i ne funkcionišemo iz Podgorice nego iz Bara, to je druga stvar. Ali, svako nađe način da dođe do svoje publike i za sve ove godine sam tek nekoliko puta čuo da je neko nezadovoljan nekim uratkom iz Bara”, kazao je Gagović.

Saglasan je da bi ovakva izdanja mogla da se objavljuju na nivou od pet ili deset godina i da bi uvijek Bar imao da ponudi kvalitetne numere.

“Pet godina je neka realna varijanta i siguran sam da će tada svi od izvođača sa ovog izdanja imati dobar broj novih pjesama. Izvođači koji su dio ovog izdanja su prihvatili prijedlog za učešće na kompilaciji sa puno volje, želje i sa iskrenim radovanjem. I mi, sa tri albuma, ‘Grimm’ sa takođe tri ili Gula sa 6-7 studijskih, svi su voljno htjeli da budu tu. Za mene je ovo jedan veliki kulturni događaj“, kazao je Gagović.

Nagrađivani muzičar Boban Mijović vratio se ove godine na scenu pop-rock muzike sa grupom “Ku Music Team”, koji je na ovom albumu zastupljen sa numerom “Ljubav i bol“.

“Pjesme jednostavno cure, a ove dvije sam osjećao da morao da objavim. Zahvalio bih se Opštini Bar koja je mnogo pomogla u realizaciji projekata našeg, a vjerujem i ostalih bendova. Bez te podrške ne bismo mogli da realizujemo čitav niz pjesama“, kazao je Mijović.

Poslije dugogodišnjeg angažmana u grupi “Grimm”, Ivana Janković donijela je odluku da započne paralelnu solo karijeru. Dio antologijskog izdanja je njena pjesma “Ne idi sad”, ali se glas ove Baranke može čuti na nekoliko numera ovog duplog CD-a.

“Uživam u ovom poslu i može se reći da sam pomagala svim bendovima i pjevačima iz sebičnih razloga, prosto zato što ja to volim. Što se tiče solo karijere, napokon sam prestala da se ‘plašim svoga ‘lada’, što bi rekli Barani, i odlučila da ipak to što stvorim, kakvo god da je i koliko god mu mana ja našla, dovoljno je dobro i zaslužuje da ga materijalizujem”, kazala je Janković.

Glas Andree Demirović zatvara prvi i otvara drugi CD.

“Drago mi je što je sačuvan snimak mog izvođenja pjesme ‘Nocturno’ Olivera Dragojevića od prije nekoliko godina na bARS-u, pjesme za koju sam lično vezana, a tu je i ‘I Believe’, koju smo ljubaznošću RTCG-a dobili za objavljivanje“, kazala je Demirović.

U muzičkom dijelu programa Elena Tomanović, koja je i vodila program, uz pratnju Veljka Ivanovića na gitari izvela je numere “Htio sam noćas da ti pišem” grupe “Katapult” i “Slamka spasa” benda “9”, nakon čega je prikazana video poruka pjevača sastava “9” Milića Šarovića sa kruzera koji plovi po Atlantiku.

Na dvostrukom CD-u “Barski pop-rock talasi” zastupljene su numere bendova “Katapult”, “AkademiA”, “Grimm”, “9”, “Rikavac”, “VIS Bež”, “Ku Music Team”, “Kapp”, “Spiral Frequency”, “Varya i žirafe”, “Bad Taste”, “Projekt Vilanelle” i “Padrino”, potom Solfire, Emira Plave, Vladimira Vanje Orlandića, Andree Demirović, Mitra Škuletića, Ivane Janković, Ane Vukazić i Veljka Ivanovića, Mirjane Rajčić i Harisa Babajića.

The post Na bARS-u promovisan jedinstveni muzički projekat – kompilacija barskih pop-rock izvođača first appeared on BARinfo.

Kako je autor kviza Željko Milović naglasio na početku, prvi ovakav kviz održan je 2016. godine, na desetogodišnjicu obnove nezavisnosti, upravo 19. maja, a zanimljivo je i da su u finalu bili učenici iste tri osnovne škole.

Već na početku bilo je primjetno da će ovo biti drugačiji kviz od onih na koje smo navikli – nova postavka igara, značajno veća interaktivnost i šarenilo u temama učinili su da ovo izdanje bude kudikamo atraktivnije nego uobičajena novembarska finala “Koliko poznajem svoj grad”.

Broj publike je bio sveden što je omogućavalo mnogo veću koncentraciju takmičara, a između njih su bili paneli, tako da nisu mogli vidjeti koje odgovore će ponuditi rivali, na šta je bilo najviše primjedbi ranijih godina. Većina od devet igara bazirana je na principu ABCD pitalice (biologija, geografija, istorija, kategorija Naj-naj, tzv. trivie…), tu su bila i Da/Ne pitanja, ali i muzička, piramidalna i foto pitanja koja se omogućavala bonus poene.

Početna pitanja iz biologije bila su pomalo zbunjujuća za takmičare, ili je trema odradila svoje. Tek – nisu znali da je ukljeva endemična vrsta u Skadarskom jezeru, niti da u njemu živi vidra. Sva tri takmičara su nakon ove igre imala po samo četiri boda.

Trema je nestala već u sljedeće dvije igre – geografija i istorija, a takmičari su bili uglavnom izjednačeni. Ni u igri “Naj-naj” nije bilo velike razlike. Odlično su se snašli  i u grupi “da-ne” pitanja, vickasto nazvanoj “Referendum” (niko nije tačno odgovorio koliko je godina imala knjaginja Milena kad je ušla u brak, recimo), i tek u “Piramidi” Kralj i Lekić su napravili osjetniju razliku u odnosu na trećeplasiranu Madžar, inače najmlađu od svih polufinalnih učesnika (VII razred u odnosu na IX). Doza neizvjesnosti je potrajala do muzičkih pitanja, kada je Stefan osvojio dosta bodova i odvojio se od ostalih, a onda naročito dominirao u posljednje dvije igre (“Foto” i “Veliko finale”).

Nagrade najboljima uručila je potpredsjednica Opštine Bar, mr Tanja Spičanović.

“Prije svega želim da pohvalim naše mlade takmičare, da im čestitam na iskazanoj spremnosti da učestvuju u ovom kvizu. Čestitam i njihovim mentorima, komentarisali smo koliko je danas teško učenike angažovati mimo onoga što je redovna nastava. Vjerujem da je motivacija bila presudna i da su 21. maj i simbolika obilježavanja Dana obnove crnogorske nezavisnosti bili motiv za ovo takmičenje u znanju”, kazala je ona, uz pohvale za novi koncept i kvalitet kviza, za šta je zaslužan Željko Milović.

Finalisti su, rekli su nakon kviza, zadovoljni rezultatom.

Stefanu, kako ističe, nisu išla prva pitanja, ali je odahnuo kada su na red stigle geografija i istorija. Misli da Crna Gora ima toliko ljepota da je potrebno vrijeme da se sve vide: “Biologija mi je najteže pala, tu se nisam posebno pripremao. Najljepši djelovi su mi bili istorija i geografija Crne Gore, o kojima znam nešto više”.

“Ja sam prezadovoljna onim što sam uspjela da učinim, Ovaj kviz je bio fantastična prilika da se podsjetim koliko je naša država zapravo lijepa. Treba da budemo ponosni na našu državu i na činjenicu da smo Crnogorci”, kazala je Anđela.

“Organizacija je stvarno bila odlična, sve je bilo opušteno, imali smo vremena da razmislimo. Drago mi je što sam učestvovala u ovom kvizu”, rekla je Katarina.

Autor kviza, Željko Milović, smatra da na mnoga od ovih pitanja odgovor ne bi znali odrasli.

“Zadovoljan sam kako je prošlo, zadovoljan sam njihovim znanjem i time što smo ovim kvizom podigli nivo serijala koji traje 18 godina. Dodati su novi sadržaji – vizuelna, muzička, pitanja sa bonus poenima. Vidi se da su se pripremali, mada se za ovaj kviz nešto i ne treba puno spremati, ono što znaš o Crnoj Gori – znaš, a ako ne znaš – ne pomaže ništa. Načelno, vrlo sam zadovoljan jer je i produkcijski i tehnički sve bilo na višem nivou, i što se ovoga puta pokazala nova ekipa nastavnika-mentora koja ih je spremala. U svakom slučaju, takmičari mnogo bolje reaguju kada je nešto neuobičajeno u pitanju, mora se u kviz ubaciti i nešto zabave, da bi funkcionisalo. Ne može biti suvo znanje, jer se onda osjećaju kao da su na ispitu. Nikad ne želim da se osjećaju kao u školi, zato se i šalim s njima dok vodim, zato su tu i ‘tricky’ pitanja. Finalisti se moraju osjećati važnim, jer su oni troje najboljih u barskoj opštini i tako treba da se ponašaju”, istakao je Milović.

Za finaliste su obezbijeđene novčane nagrade od 200, 150 i 100 eura, uz vrijedne knjige koje su im poklonile Opština Bar i NVO Mediteran Multimedia, suvenir poklone od Kuće maslina i Kalafatske radionice Bokovac, rokovnike i paket iznenađenja od Turističke organizacije Bar, dresove i lopte od rukometne reprezentacije Crne Gore. Novčane nagrade mentorima finalista: Nikoli Šljukiću, Predragu Vidakoviću i Dijani Božović uručio je sekretar Sekretarijata za sport i mlade Goran Simić.

I za kraj, prava ilustracija dešavanja od danas u Kući maslina:

Pitanje: Crno jezero se sastoji se dva jezera, velikog i malog. Kako se zovu ta dva jezera?

Odgovor: Veliko jezero i Malo jezero.

The post Stefan Kralj pobjednik kviza Koliko poznajem Crnu Goru first appeared on BARinfo.

Radilo se o jednominutnim filmovima o Baru u XX vijeku, u kojima su prikazane autentične fotografije, generisane vještačkom inteligencijom, uz odgovarajuću naraciju. Od februara 2026. prikazane su epizode koje su se ticale tzv. Stare Topolice, odnosno perioda od kraja šezdesetih do zemljotresa 1979. godine: Željezničke zgrade, Parapet, Mali voz u Dvorcu, Hotel “Agava”, Feribot “Sveti Stefan”, Stara Madžarica, “Vračar” i “Izbor”, Hotel “Dekleva / Rumija”, Topolička plaža i Ulica maršala Tita. Za godišnjicu zemljotresa, 15. aprila, prikazan je i “Baroskop – specijal”, posvećen ovom katastrofalnom događaju.

Željko Milović je potpisao izbor tema, pisanje tekstova i naraciju, a Dejan i Marko Senić foto i AI video obradu, montažu i režiju. Izvorno, snimci su se postavljali na Instagram profil bar_ai_history, odakle ih su preuzimali mnogi, od institucija do pojedinaca.

Iako filmovi traju svega minut, i na prvi pogled sve djeluje jednostavno, proces njihovog nastanka nimalo nije takav. Ni jeftin, ako se uzme u obzir da se sve radi kroz profesionalne AI programe.  

“Sadržaj iz prošlosti je bio prilagođen kraćem vremenskom formatu, za potrebe mobilnih telefona. Bila je to prilika da se mlađi sugrađani, na njima prijemčivi način, upoznaju sa urbanom istorijom grada, ali je bilo potpuno suprotno – ogromnu većinu posjetilaca su činili nostalgični građani Bara koji su se, s dosta tuge, prisjećali mjesta gdje su proveli djetinjstvo ili odrastali. Ta naša svojevrsna ‘mini enciklopedija’ je očigledno bila važnija starijim korisnicima Instagrama i Facebooka“, rekao je za Bar Info Dejan Senić, dodajući da je, prosječno, svaku objavu pogledalo od 7500 do preko 34000 gledalaca, a da je najviše puta odgledana epizoda o Željezničkim zgradama (preko 34.000 pregleda), kao i specijal o zemljotresu kreiran od do sada neobjavljenih slika(preko 21.400 pregleda).

Milović je istakao da su “reakcije bile vrlo emotivne” i da su ovih 11 mini-filmova umnogome snimili uz pomoć građana Bara koji su ustupali svoje fotografije.

“Pokazalo se iznova da je Bar grad koji njeguje tu ‘kulturu sjećanja’, grad koji u Crnoj Gori ima najviše monografija, jedini ima kviz o sebi, organizuju se izložbe starih fotografija… vjerovatno se urbane cjeline previše brzo mijenjaju, a ljudi ljubomorno čuvaju tu prošlost jer im uvijek izgleda bolja nego sadašnjost”, kaže Milović.

“Za minut ovakvog sadržaja potrebno je dosta vremena. Proces obuhvata pronalaženje adekvatnih fotografija, njihovo retuširanje i AI obradu, pisanje teksta, snimanje i obradu naracije, a potom i pažljivu montažu kadrova kako bi sve bilo dinamično i sadržajno. Sve mora biti ispričano u samo jednom minutu – i slikom i riječju“, naglasio je Senić.

Još jednom je potencirao da je “sve rađeno iz čistog lokalpatriotizma”, te da je “u prvom ciklusu planirano deset kratkih filmova”, ali da je “spontano nastalo njih 11” i da je ovo “kraj prvog serijala, što znači da razmišljamo o nastavku, na jesen ili zimu, ukoliko naši poslovni angažmani budu omogućavali to”.

Od danas, svih 11 “Baroskopa” mogu se u kompletu pogledati i na youtube kanalu na adresi:

The post Nakon 11 nedjelja, završena prva sezona Baroskopa first appeared on BARinfo.

Već je i vrapcima dosadila floskula o osamdesetim godinama kao najraspjevanijem i najkvalitetnijem razdoblju pop-rock muzike, ali se niko u Crnoj Gori ne drži postulata te decenije kao barska “AkademiA”. Muzikom, tekstovima, opštom atmosferom, načinom svirke, oni su od retro zvuka stvorili manir i od njega ne odstupaju.  

Duboko zahvatajući u vagan ostavštine prethodnika od prije četiri decenije, “AkademiA” je izdala novi, treći album. I kao i svi ispisnici vremena kad je pop-rock muzika značila ono “nešto”, kad su se po zvučnim afinitetima ljudi raspoznavali, a ploče imale kultni predmetni status, odlučili su za dobro poznatu, oprobanu formu – deset pjesama, kao nekad. I to deset različitih pjesma. Isto kao nekad.

Nema niti koja povezuje numere u linearnu cjelinu, jer album nije tako ni zamišljen – nehorentnost ovoga puta nije negativna osobina, već pokazatelj raspona u kojem se grupa suvereno kreće. U deset cjelina ponuđeno je isto toliko aranžmanskih rješenja, tako da svako od poštovalaca grupe može naći nešto za sebe, a uz to su i radiofonične i dužinom adekvatne za emitovanje. Rekoh već, kao nekad.

Album otvara pjesma “Kao ljubav“ Đura Mihaljevića, aktera podgoričko-barske rock scene osamdesetih, uz koketiranje sa elektronikom na suptilan način, uz zanimljiva aranžmanska rješenja, kao uvod u šareni kaleidoskop nosača zvuka. “Vidiš li, druže” sa catchy refrenom “Tike tike tačke / Sve je pošlo naopačke…“ ima prepoznatljive solo gitare u terci, no i mnogo toga što krasi zvuk “onih“ dana (lijepa “Police” bass krasuljica na ulazu u predzadnji refren). To je jedini neljubavni tekst među ovih deset. Stihove “Snage demokratije / protiv birokratije … protiv rasizma, neonacizma i hegemonizma” vjerovatno je malo ko očekivao od “Akademie”, ali kada ako ne sad, i ko ako ne oni koji imaju kilometražu u nogama.

“Okreni broj” je koncertni hit, lak za pamćenje i horska izvođenja; “Eh noći, noći” na kojoj je gostovao dobar dio “Čardak benda” ima prepoznatljivi miris sarajevske škole i kafane pune dima u krčmarskoj Moskvi; “Dobro za zlo“ je atipična kompozicija sa vrlo zanimljivim vokalnim “podizanjima”, netipičnim.

Na albumu su i dvije obrade. “Zavičajna” pjesma Bara “Ja još uvijek mrzim decembar“ grupe “Ružin trn” odrađena je uz “držanje zadate teme” bez mnogo improviozacija, i uz tzv. “kozmetička podešavanja”.

Druga obrada, odlična, donosi Mariju Brajović u remaku hita grupe “Makadam” – “Poljubi me (u obraz)”, sa “Flashdance” uvodom i brižljivo kalibriranom elektronikom, aranžmanski posloženom baš kao da Marina Perazić i Davor Tolja izvode svoje u “Hitu mjeseca”.

Po oprobanom principu, najbolje se ostavlja za kraj. Naslovna numera, “Boje ljubavi”, izuzetno pjevljiva, hipnotička bossa-nova sa Božom Gagovićem kao vokalom će sasvim sigurno ostati da se sluša dugo i nakon što “AkademiA” prestane da radi, jer je riječ o univerzalnoj emociji koja funkcioniše van vremena i prostora. “Živjeti slobodno” je jedina što odskače od zvuka osamdesetih i vuče na finu zagrebačku pop školu novijeg datuma, u šta se glas Marije Brajović izvanredno uklopio. I za kraj, top of the tops – jazzy numera “Virus putuje” sa briljantnim dionicama maestra Šuleta Jovovića.

Osim navedenih, sve pjesme je otpjevao Gajo Ugrenović, a na omotu stoje imena čitave plejade muzičara koji su, na ovaj ili onaj način, od brass sekcije do vokalnih dionica, učestvovali u nastanku albuma. To je praksa koju u svim svojim izdanjima praktikuje Božo Gagović, spiritus movens benda.

“AkademiA” i dalje svira i snima u nepromijenjenom sastavu: Božo Gagović (gitara, Vokal), Ratko Stanisavljević (bubnjevi), Mišo Škuletić (klavijature), Marko Mirković (bass), Gajo Ugrenović i Marija Brajović (vokali). Čak šest kompozicija autorstvo su ili koautorstvo Slobodana Bobana Mijovića, koji je danas mahom poznat po dječijoj muzici (“Roko kokotić”), a osamdesetih je bio vođa barske pop-rock grupe “Bellmondo”. Jednu pjesmu je komponovao Đuro Mihaljević, još jednu Jovan Jole Vučurović, poslanik Nove srpske demokratije, nekada u vodama rock muzike, a dvije obrade Neven Marković i Mirsad Serhatlić.

Barski bend je ovim albumom oslikao svoje “Boje ljubavi“ u vremenu kad su one prijeko potrebne, i kada se gluposti i gadosti na čitavoj planeti množe geometrijskom progresijom. Ničije pjesme ne mogu promijeniti svijet, pa neće ni ove, ali zato mogu znatno nabolje promijeniti raspoloženje onog ko ih sluša.

A to nije malo, priznaćete.

The post Novi CD: AkademiA – Boje ljubavi first appeared on BARinfo.

Promocija i mini koncert održani su u Umjetničkoj galeriji “Velimir A. Leković”, među platnima koja je oslikao rukovodilac Galerije Milun Lutovac, a koja nose isti naziv kao i album. Promociju, kojoj je prisustvovao i predsjednik Opštine Dušan Raičević, vodio je Željko Milović u ime izdavača – “Mediteran Multimedia”.

Frontmen benda, Božidar Gagović, govorio je o stvaranju albuma, istakavši da je specifičan po tome što ne sadrži nijedan instrumental, za razliku od njihovih ranijih izdanja.

“Album je nastao kao zbir singlova snimanih od 20. avgusta 2020. godine kada je promovisan naš drugi album. Tu je deset pjesama u deset različitih stilova, što me posebno raduje, nema početka ni kraja koji bi se mogli povezati. Radi se o televizijskim pjesmama, koje se obično rado slušaju. Radimo našu retro muziku, ovo je album koji nas vraća u osamdesete godine prošlog vijeka, i zvučno i aranžmanski. To je ono gdje se mi najbolje snalazimo i što najviše volimo, to je prava muzika”.

Stub ritam sekcije (zajedno sa bubnjarem Ratkom Stanisavljevićem), basista Marko Mirković, najmlađi član benda, otkrio je kako je stasavao uz “Akademiju”.

“Nisam uopšte planirao da moj ostanak u bendu bude dugog vijeka, ali sam zadovoljan što sam tu, što dajem doprinos snimanju singlova, iako smo mi prepoznatljivi po klupskim nastupima. Tri albuma i sve ove numere su nešto na šta sam ponosan, a najviše volim kad poslije nekog vremena preslušam nešto što sam snimio i zaključim da mi se sviđa još više nego na početku”.

Zadovoljstvo trećom saradnjom sa bendom izrazio je i izdavač Željko Milović, naglasivši da mu je drago što “Mediteran Multimedia” stoji iza još jednog njihovog projekta, i podsjetio da su u ovoj godini izdali još tri CD-a barskim muzičarima – “Ružin trn”, “Projekat Villanelle” i Bobanu Mijoviću.

“Ime albuma došlo je spontano u kafani, izabrali smo ga po njihovoj predivnoj bossanova pjesmi jer se uklapa u ‘film’ čitavog projekta, sve osim jedne numere je na tom tragu. Danas je na kanalu youtube objavljen premijerno i novi spot za naslovnu numeru, tako da se sve poklopilo”, rekao je Milović.

Svoje utiske tokom rada na albumu, snimanja spotova i atmosfere na nastupima podijelili su i ostali članovi benda: Marija Brajović, Ratko Stanisavljević, Mitar Škuletić i Gajo Ugrenović.

Uslijedio je mini koncert, “AkademiA” je izvela pet numera sa novog albuma (“Boje ljubavi”, “Dobro za zlo”, “Živjeti slobodno”, “Vidiš li, druže”, “Okreni broj”), a svaka je ponaosob izazvala oduševljenje publike.

The post AkademiA poklonila za Dan Bara publici album u bojama ljubavi first appeared on BARinfo.

Autor kviza, Željko Milović, podsjetio je da kviz sedamnaesti put, povodom Dana Bara,  organizuju Opština Bar – Sekretarijat za sport i mlade, u saradnji sa NVO “Mediteran Multimedia” i firmom “Media pro”. Istakao je da je “polufinale bilo krcato zanimljivim odgovorima, a još više netačnim čak i na pitanja za koje mislimo da bi svaki mladi Baranin trebao znati” –  “Polovina u kvizu nije znala kog je datuma oslobođen Bar u Drugom svjetskom ratu, polovina nije znala koje je društveno uređenje i koja država bilo prije 2. svjetskog rata, 2/3 nije znalo da je vjetroelektrana locirana na Možuri, ali je vjerovatno najveći šok bio to što 80% učenika ne zna za vremenske zone u svijetu – jer je na pitanje ‘Ako je u Italiji podne, koliko je sati u Baru’, većina odgovorila pogrešno, najčešće – ponoć”.

I ove godine plaketu za najboljeg mentora dobio je prof. Dejan Paladin, a najbolja škola bila je OŠ “Anto Đedović”, čiji su učenici osvojili 2, 3. i 5. mjesto. Plakete je uručio Goran Simić, sekretar Sekretarijata za sport i mlade Opštine Bar.

Ove godine nije bilo zanimljivih video priloga kao prethodnih godina, jer, kako je istakao autor,  “bilo je od škola i pojedinaca primjedbi da tako koncipirana pitanja remete koncentraciju finalista”.

Od prvog pitanja do posljednje igre ubjedljivo najbolji bio je Đorđe Drešić. Ovaj simpatični dječak plijenio je iskrenošću i duhovitim opaskama, ali ga je u ultimi za dva tačna odgovora (šest bodova) pretekla Rašketićeva, nadoknadivši zaostatak iz prve tri igre.

Nakon prve igre – ABCD pitalice – Drešić je imao 21 bod, njegov drug iz razreda Daris Skenderović 14, a Seada Rašketić 12 bodova. Nakon druge igre – Ko će bliže – prednost je uvećana, imao je 40 poena, Skenderović 29, a Rašketić 26. Drugoplasirani Skenderović je u ovoj igri pokazao gotovo nevjerovatnu snalažljivost i tačnu procjenu, podacima iznenadivši sve prisutne. Kraj treće igre – DA/NE pitalice – donio je najveću prednost Drešiću – 53 boda, a druga dva takmičara po 41. A onda se u igri direktnih pitanja i odgovora “probudila” Rašketićeva, inače prva juče u polufinalu. Dok su učenici OŠ “Anto Đedović” bili nesigurni kada su imena opštinskih glasila u pitanju, Seada je na svako pitanje odgovorila tačno, a i u ostalim odgovorima pokazivala je sigurnost i znanje. Sve do samog kraja.

Stariji dio publike se čudio kako je moguće da “nijedno od troje takmičara ne zna što su capunić, šterika i crevlje”, a svakako je najviše smijeha, a potom  i “mentalne gimnastike” izazvalo pitanje “Koliko nogu zajedno imaju čaplja, skuša, krava, smuk, odrasla jedinka šparoge i jedan učenik devetog razreda?”.

Predsjednik Opštine, Dušan Raičević, takmičarima je uručio diplome i novčane nagrade, dok su od strane NVO Mediteran Multimedia nagrađeni knjigama.

Raičević je apostrofirao posvećen rad mentora i autora kviza: “Ovo je jedinstvena prilika da svi, koji prisustvujemo finalnom događaju, naučimo nešto novo o istoriji našeg grada. Željko nas uvijek iznenadi sa novopripremljenim pitanjima. Čestitam finalistima, posebno pobjednici. Bilo je ovo jedno od najuzbudljivijih finala do sada, jer su skoro do kraja svo troje mogli biti prvi. Pokazali su veliko znanje”.

Seada Rašketić, čiji je mentor bio Osman Grgurević, istakla je nakon kviza da joj pobjeda puno znači. “Učestvujem u kvizu treći put, i u 7. i 8. razredu sam bila šesta. Zato sam se za ovogodišnje takmičenje spremala dugo, htjela sam da u završnom razredu pokažem koliko znam. Na početku sam imala jaku tremu, što se vidjelo i po odgovorima i bodovima, ali sam je na kraju ipak savladala”, rekla je Rašketić.

Poseban kuriozitet bio je nivo znanja i samopouzdanja učenice koje je ispisivala rezultate na tabli, Božane Raičević, koje je očito znala odgovore na većinu pitanja. Raičević je u polufinalu, inače, bila peta, dva boda iza juče trećeplasiranog Drešića. “Možda nisam ušla u finale, ali ostaje ovo znanje u glavi, to se ne briše”, bila je jasna u jednoj od upadica tokom kviza Raičević.

Opšta je ocjena da je kviz ovoga novembra bio izuzetno zanimljiv, opušten i raznovrstan, kao malo kad do sada, a da su finalisti pokazali visok nivo znanja raznih činjenica o Baru iz svih aspekata života.  

The post Seada Rašketić pobjednica 17. kviza Koliko poznajem svoj grad first appeared on BARinfo.

Predavač je bio publicista, književnik i novinar Željko Milović, koji je ove godine govorio za učenike OŠ “Mrkojevići” u Pečuricama i OŠ “Jugoslavija”, u više navrata.

Kroz seriju fotografija, uz zanimljive informacije prilagođene uzrastu, prezentovao je neke od posebnih geografskih cjelina opštine Bar, objasnio proces promjene lokacija grada, od močvarne doline pored Rikavca, preko Starog Bara i Pristana do Nove Topolice, prikazao ljepote barskih pećina, podmorja, planina, starog graditeljstva, netaknute prirode, pričao legende iz sela oko Bara, ali se dotakao i novije, popularne istorije, od prvih fudbalskih klubova, pojave sladoleda, arheoloških otkrića, prve željezničke pruge i brodskih linija, te kako se mijenjao mentalitet i način razmišljanja ljudi u selima i gradu, uz izuzetnu interakciju učenika.

Serijal predavanja po školama se sprovodi u okviru Programa saradnje obrazovnih ustanova sa lokalnom zajednicom.
 
Serijal predavanja “Naš Bar” otpočeo je još 2013. godine u OŠ “Blažo Jokov Orlandić”, a vremenom se proširio i na druge škole i fakultete.
 
Krajem 2017. godine Milović je održao i nekoliko izuzetno posjećenih predavanja iz ovog ciklusa za građane u Dvorcu kralja Nikole: “Nepoznate ljepote Bara”, “Bar na crno-bijelim fotografijama” i “(Ne)zaboravljeni Barani XX vijeka”. Ovo posljednje bilo je početna inicijativa za izradu velike trotomne monografije sa istom tematikom. 

Tokom prošle i ove godine, dvojezična predavanja iz ciklusa “Naš Bar” su jednom mjesečno organizovana za Barane i relokante iz bivših sovjetskih republika, okupljene oko Focuss.space centra.

Svih osam lekcija je snimljeno na zahtjev organizatora i okačeno na youtube kanalu fotografa Sergeja Zabijaka.

The post U OŠ Jugoslavija okončana sezona predavanja Naš Bar – NVO Mediteran Multimedia first appeared on BARinfo.

Još jedno u nizu vrijednih djela zavičajne istorije prati ovu, za Bar nesumnjivo važnu granu privrede, kroz različite periode razvoja grada, sa posebnim isticanjem XX vijeka, kada zanatstvo ima istaknuto mjesto u životima Barana. Dati su podaci o strukturi zanatstva, o radu zanatlija, lokacijama njihovih objekata koji su često prelazili iz ruke u ruku, o nestanku pojedinih zanata i rađanju novih, o udruživanjima u posebne esnafe… Gotovo 1000 ličnosti je pomenuto, uz nekoliko stotina fotografija, od čega se neke prvi put objavljuju.

Stari Bar iz 1963. godine posebno je opisan, uz podatke o svakom od zanatlija, šegrta ili učenika. Kako se grad dalje širio i mijenjao mjesto, od Pristana do Topolice, tako su se i zanatlije prilagođavale novim uslovima. Niz ljudi i njihovih zanimanja završava se 1979. godinom, kao omeđnicom nakon koje nastaju drugačiji uslovi života i rada. Osim onih iz centralnih djelova opštine, dat je prikaz zanatlija sa Virpazara, iz Spiča, Mrkojevića…

“Ovaj rad predstavlja pokušaj da se na osnovu raspoložive građe predstavi zanatstvo u srednjevjekovnom i osmanskom Baru, u periodu knjaževine / kraljevine Crne Gore, između dva svjetska rata, te nakon Drugog svjetskog rata, od 1946. godine (kada su zakonom ukinuti “kapitalistički odnosi” tj. privatno vlasništvo nad privrednim preduzećima u Jugoslaviji) do 1979. kada je razornim zemljotresom promijenjena demografska i ekonomska slika grada, nekih desetak godina prije no što je socijalizam kao sistem zamijenjen kapitalizmom i ponovo omogućeno privatno vlasništvo u svim oblicima privrednih društava. Predmet ovog rada nijesu bile zanatlije u državnim / društvenim preduzećima i ustanovama, sem u mjeri koliko je to zahtijevao kontekst analize”, stoji, pored ostalog, u uvodnom obraćanju autora u knjizi.

Sead Gano Šlaković je rođen u Starom Baru 1943. godine, a 1967. je diplomirao na Ekonomskom fakultetu u Titogradu. Čitav radni vijek proveo je u Baru, najviše radeći u bankarstvu. Bio je organizator otvaranja i prvi direktor filijala Montex banke, Crnogorske komercijalne banke i Lovćen banke, a radio je u Primorskoj banci i filijali Investicione banke Titograd. U dva mandata obavljao je poslove načelnika za privredu SO Bar i nepuni mandat bio predsjednik Izvršnog odbora SO Bar. Kraće vrijeme je radio i druge poslove.

Poslije penzionisanja, objavio je 2013. “Rječnik osmanske leksike barskoga kraja”, a 2019. Izmjene i dopune istog Rječnika u izdanju Fakulteta za crnogorski jezik i književnost sa Cetinja.

Urednik knjige “Barski zanati i zanatlije (od srednjeg vijeka do 1979)” je Željko Milović, a za izdavačku kuću “Mediteran Multimedia” ovo je treća knjiga zavičajne istorije u samo šest mjeseci. Prva je knjiga članaka Božidara Boška Miloševića “Bar: Svjetionici jednog vremena, knj. 1”, a druga zbirka putopisa Gordane Vujović “Tako je bilo zapisano u libru”.

The post Nove knjige: Sead Gano Šlaković – Barski zanati i zanatlije first appeared on BARinfo.

Pred pedesetak gledalaca, među kojima su bili Dušan Raičević, predsjednik Opštine Bar, Tanja Spičanović, potpredsjednica Opštine, Tanja Bardić, menadžerka Opštine, Miodrag Lekić, predsjednik DEMOS-a, i ostalih zvanica, upriličeno je veče puno emocija i važnih poruka.

O knjizi su, uz autorku, govorili recenzent dr Milun Lutovac i u ime izdavača Željko Milović.

„Ovo je knjiga čiji je prvi dio napisala novinarka, a drugi dio književnica. Prvi dio je novinski zapis na 107 strana, ono resto je književnost. Kad kažem ’novinski zapis’ to radim punih usta, ne pežorativno, jer ovaj njen zapis je dobar, temeljit, pun istraživanja, a opet dovoljno ličan da bi se o pisanom moglo svjedočiti i čitaoca zainteresovati. I ja sam taj prvi dio čitao kao veliki članak, ne kao knjigu, jer knjige nemaju to što članak ima – obavezu da zainteresuješ čitaoca iznova i iznova. To je duža reportaža kakvom smo je nekad znali. Dobro je što Goca nije pobjegla od novinarke, ne bi ova knjiga bila takva. Drugi dio je emotivni zapis putnice, koja je u svakom gradu u kome je bila, pronašla nešto u šta će se zaljubiti i što će vječno držati u svojoj škatulici sjećanja. Taj drugi dio je prepun divnih, kratkih rečenica punih boja i mirisa, koje govore same za sebe kao da su kratke priče“, naveo je Milović.

Zatim je dr Milun Lutovac imao kratak ekspoze nadovezujući se na dio autorkine knjige. „’Tako je od hleba i soli slova i nade nastao glavni lik hronike, narod Peroj.’ Svojim bravoroznim, dobro otkovanim novinarskim stilom, pod velom tajne koja još nije počela da živi, Gordana otkriva slojevitost i složenost narodnog bića sa mnogo lica. Lik kolektiva koji je oblikovao mozaični i protivurječni Mediteran koji u svakom trenu zna da je bolje vrabac u ruci nego soko na grani, ali uprkos svemu, po cijenu najvećeg rizika, uvjek teži da bude soko. Tako hronika srca postaje mala historija mentaliteta jednog naroda. Možda je u Peroju i drugim crnogorskim naseobama trebalo pisati više i ranije, možda. A možda je tako bilo zapisano u libru. Ono što je sigurno je da bi i najveća biblioteka bila mala da se uknjiži i po slovu poređa svo znanje o putovanjima po Crnoj Gori, preko najdaljih žila kucavica na planeti kojima su njeni žitelji težili kako bi se skrasili i opstali pod kapom neba. Perojci su bili i ostali neodvojiv dio rodne grude, zavičaj je bio stalno sa njima, do potonje ure pa i posle nje. U pričanjima potomaka, njihovim planovima i snovima. Bili su izdanci moralnih i viteških gromada, koji su kao plamen svijeće čuvali smisao postojanja preko istaknutih predstavnika patrijarhalne kulture, koji su bili oličenje mediteranskog i renesansnog mentaliteta. Kako to sve skupiti na jedno mjesto, zapisati, opisati, sačuvati? U toj takvoj namjeri Gordana plijeni svojom iskrenošću da oživi sjećanja na jedno veliko raseljenje, jer kako to kaže Crnjanski ’Nema smrti, ima seoba’. Niti je narodu bilo lako sam sa sobom, niti sa gospodarom, niti gospodaru sa narodom. ’O čemu će sanjati, na čemu graditi ponos i posebnost, čime se u tuđini dičiti, pitanja su koja postavlja sebi Gordana Vujović, a na koja je u knjizi pokušala da odgovori. Koliko je u tome uspjela, ocijenite sami“, nadahnuto je kazivao dr Lutovac.

Nakon promocije, koja je završena gromoglasnim aplauzom oduševljene publike, autorka je za Radio Bar i Bar Info, ne krijući zadovoljstvo, podijelila utiske.

„Došla sam sa popriličnom tremom, iako je nikada nisam imala. Izgledalo mi je sve divno, nisam očekivala da bude ovoliko svijeta, ali čini mi se da je ljudima prijalo. U prolazu sam čula pozitivne utiske, ali tek treba sve da mi se ’slegne’ . Strahovito sam bila emotivna“, istakla je Vujović.

The post Održana promocije nove knjige Gordane Vujović – Tako je bilo zapisano u libru first appeared on BARinfo.

Spot je po mnogo čemu specifičan jer se u njemu kombinuju snimci današnjice sa kadrovima Bara i Crnogorskog primorja iz perioda 1956-1976, iz fundusa “Lovćen filma” i Arhive RTCG. Koautor muzike i autor teksta je Željko Milović, dok je drugi koautor muzike Božidar Gagović koji sa Edinom Dibrom stoji i iza aranžmana ove pjesme u ritmu akustičarske bossa nove. Milović stoji i iza scenarija i režije spota, dok je Marko Miraš Mirković (Grimm, AkademiA) potpisan kao operater na računaru.

Pjesma je nastala još 1988. godine, ali je tek prošlog ljeta snimljena u novom aranžmanu.

VIS BEŽ najavljuje novi EP tokom godine, a prije izlaska novog albuma u planu izrada još jednog spota sa albuma “Život u e-mollu”.

The post Novi spot VIS BEŽ: Sentimentalni odlazak S one strane sna first appeared on BARinfo.