Čekala se “Hasanaginica”.

I danas je uvriježeno mišljenje da je to najbolja predstava u produkciji “Barskog ljetopisa” ikad, ujedno i jedna od najboljih na manifestaciji za svih 38 godina.

Rukovodstvo Kulturnog centra Bar, na čelu sa direktorom Mićom Orlandićem, odlučilo se da Festival u sumornoj svakodnevici bude istinska luč spajanja zdravomislećih i slobodoumnih umjetnika iz regiona, pa su za ovu prilično skupu predstavu ušli u koprodukciju sa Kulturnim centrom Novog Sada i Teatrom “Kult” iz Beograda. Isplatilo se.

Prostor ispred Ljetnje pozornice u Starom Baru ispred tzv. Arhiepiskopske palate bio je krcat, a sama bina na idealnom mjestu u tvrđavi, ispod zidina i kamenog stepeništa, a iznad podzemnih laguma. U naslovnoj ulozi briljirala je Varja Đukić, koja je u jednom trenutku balansirala na samoj ivici zidina, visoko iznad glava publike, lelujalući se pod naletima sjevernog vjetra, tako da se prisutnima stegla knedla u grlu u strahu da ne padne sa tih drevnih, vremenom oglodanih kulisa.

Izvanredna glumačka podjela, na tekst Ljubomira Simovića, uz muziku Zorana Hristića, učinila je predstavu impresivnom kreacijom: pored Varje, Miša Janketić kao Hasan-aga, Predrag Ejdus kao beg Pintorović, brat Hasanaginice, Branka Petrić kao Hasanaginicina majka, Enver Petrovci kao Ahmed, povratnik iz bitke, Ljiljana Krstić kao Hasanagina majka nakon čije rečenice: “Hasan-aga, budalo, zar ne vidiš da je mrtva” nije bilo osobe koja se usudila uhvatiti dah u publici. Na kraju Hasan-agin završni monolog, poslije čega nekoliko ogromnih trenutaka kristalno čiste tišine, koju su zamijenili frenetični aplauzi.

I dešavanja pred taj svečani događaj su bila predstava za sebe. Na jednoj od proba neposredno prije generalne, glumac Enver Petrovci je, po zamisli režisera Źage Mićunovića, trebao da uđe na scenu sa strane kroz kaldrmu kao dio vojske koja se vraća iz rata. Konja nije bilo, pa je Enver jahao na magarcu do bine. Međutim, nije se računalo na to da će “svjetlosni top” od 3.000-4000 vati najednom biti uperen u životinju i da će ona potpuno pomahnitati. Magarac se počeo propinjati i bacio Petrovcija u stijene. Otkrilo se da je slomio nogu. Ali nije odustao od predstave, to nije dolazilo u obzir. Igrao je sa štakama.

Igrali su i Nenad Stojanovski (efendija Jusuf, Hasanagin savjetnik), Branimir Popović (Suljo), Igor Filipović (Musa), Mladen Nelević (Huso), Milo Miranović (prvi baštovan), Bojan Dimitrijević (drugi baštovan). Scenograf je bio Geroslav Zarić, a kostimograf Ljiljana Dragović. Za scenski pokret bio je zadužen Ferid Karajica, dok je lektor bio Radovan Knežević.

Uspjehu predstave svakako je izuzetno doprinijela i činjenica da su se glumci dugo spremali za nju upravo “na licu mjesta”, u starobarskoj tvrđavi. Svi su ih Starobarani znali i pozdravljali, a kod Riza i njegove Vete je bila baza za poslijeponoćne ćevape.  

Ugledana “Politika” je u kulkturnom dodatku tada pisala da je pred 800 gledalaca briljirala glumačka ekipa predvođena Varjom Đukić i Mišom Janketićem, te da je “Hasanaginica često pretakana u predatvu, ali nikada nije igrana u prirodnom ambijentu za nju kao što je ovaj”.

Godinama kasnije, Varja Đukić se odlično sjećala “Hasanaginice”, s neskrivenim ponosom što je bila dio ekipe: “Bila je to prva produkcija koja se zasnivala na suigranju, što je neobično jer je to bilo vrijeme kulturnog razlaza. U vrijeme kulturnih, pozorišnih, glumačkih i drugih razlaza sastavljena je ekipa koja je mogla da igra zajedno, i to veoma dobro. Bilo je jako značajno što je ‘Barski ljetopis’ u smislu te saradnje bio pionirski. Nije se to dešavalo ni u produkcijama ‘Budva grad teatra’.

Za ‘Hasanaginicu’ je veoma osmišljeno napravljena scena u Starom gradu, dolje na Gavadoli. Preko puta je bila publika koja je bila smještena stepenasto, udobno, u smislu vizure (mogla je da vidi čitavu scenu). Bili smo jako vezani za ambijent Starog Bara. Prirodno je da se tu igra ‘Hasanaginica’, pod vedrim nebom, gdje se čuju razni prirodni zvukovi, vide se mjesec i zvijezde. Radili smo Simovićevu ‘Hasanaginicu’ koja je za mene najljepša verzija. U nekim izvedbama Hasanaginica ima nekoliko starije djece, a u ovoj samo jednu bebu. Zauvijek ću se sjećati scene kad Hasanaga iz te svoje muke i nekog straha od kraja odvaja Hasanaginicu od njihovog djeteta. Nenad Stojanovski, predivan makedosnki glumac, jedan od najljepših glumaca s kojim sam imala priliku u životu da radim, koji je, nažalost, umro poslije nekoliko godina, igrao je ulogu savjetnika. Ja moram da se oprostim od svog djeteta, a on Hasanagu savjetuje da ne čini to što čini, ali je prinuđen da mi to saopšti. I u  trenutku potpune obeznanjenosti, on me uzima u naručje i odnosi. Ali Nenad je morao da ide preko nekog kamenja i to je bila fizički najzahtjevnija scena u predstavi. I samo se sjećam kako sam bila sigurna u Nenada, jer sam znala da ništa ne može da mi se desi.

Čitav kraj oko starobarske tvrđave živio za taj naš projekat. Čekali su nas da završimo s kasnim večernjim probama da idemo zajedno na ćevape i vrući hljeb, dolje u glavnoj starobarskoj ulici. Jako je dragocjeno u životu nekog pozorišta ili predstave kad ima tako snažnu vezu sa stanovništvom kome gravitira.

Prije nekoliko godina, u jednoj crnogorskoj čitanki, pored pjesme ‘Hasanaginica’ vidjela sam ilustraciju iz predstave u kojoj igraju Alma Prica i Mustafa Nadarević. Poslala sam reditelju naše predstave Branislavu Mićunoviću poruku: ‘Je li moguće da nema pomena o našoj predstavi u našem udžbeniku?’ Ali mislim da je to krivica i ‘Barskog ljetopisa’ i svih nas jer ne držimo do sopstvene tradicije“, govorila je Varja Đukić.

Doajen barskog glumišta Dragiša Simović dijeli Varjino mišljenje o spektakularnosti predstave. On je tada, u ime Kulturnog centra, bio zadužen za “koordinaciju svega i svačega”.

“To je najbolja, ali i najskuplja i najkompleksnija predstava, jer je reditelj Źaga Mićunović mogao da bira glumce sa ex Yu prostora… Divna bina desno od ulaza, a kulise dio starog grada, sve se uklapalo. Međutim, najluđa stvar se desila dan uoči premijere – postojala je scena u kojoj se iz pravca ulaza u grad na magarcima vraćaju ratnici, među njima Enver Petrovci, nevjerovatni makedonski glumac. Bio je mrak, a nepažnjom rukovodioca svijetla Milija Malovića magarca je najednom uz jak zvuk obasjao snažan snop svjetlosti, tzv. ‘top’, on se unezvjerio, potpuno poludio od straha, i u punom trku bacio Envera u neke zidine. Pritrčali smo, izvukli ga iz škripine i vidjeli da je polomio desnu nogu.

Poveo ja Envera u ambulantu, pa u bolnicu, stegoše mu nogu, ali džabe, vidim da tu nema igranja. Zato ga sjutra ujutro odvedem u Budvu kod čuvenog Radulovića da mu namjesti to ako može. Dođemo ispred Pošte đe je Radulović inače radio, i u kolima ispred zgrade on mu poteže nogu, kvrcnu, namjesti je i posla nas kod kćerke da mu napravi udlagu. E, takav Enver je te iste noći igrao predstavu, spuštajući se niz skaline kao pravi ratnik sa štakama.

Probe su, inače, počinjale u Starom gradu noću i trajale do 1, 2 po ponoći, a plemeniti ćevapdžija Rizo Dreković nas je čekao da jedemo. Raspirivao bi roštilj oko jedan i po, mi bi mu nekako poslali glas kad dolazimo, pa bi jeli i pili do zore i onda išli na spavanje”. 

Tog ljeta „Hasanaginica“ je, osim u starobarskoj, odigrana u još dvije znamenite tvrđave, budvanskoj Citadeli i novosadskom Petrovaradinu.

The post FOTO, VIDEO: Tri decenije od velike Hasanaginice: Glumačka elita u produkciji Kulturnog centra first appeared on BARinfo.

Članovi žirija su bili dr Zoran Srzentić (predsjednik žirija), Jusuf Kalamperović, Osman Subašić, Branka Ćetković, Vlado Lukšić, Ćazim Nikezić i Srđan Lekić.

Nagrada “24. novembar“ biće dodijeljena na svečanoj sjednici Skupštine opštine Bar, koja će se održati u petak, 24. novembra 2023. godine, u svečanoj sali Doma kulture, sa početkom u 12 časova.

The post Poznati dobitnici nagrade 24. novembar first appeared on BARinfo.

„Mićo Orlandić bio je jedna od najznačajnijih političkih ličnosti koju je grad pod Rumijom imao. Svojim društvenim, profesionalnim i političkim djelovanjem uticao je da Bar bude i ostane ono što je oduvijek bio. Uticao je na kulturno, političko i društveno sazrijevanje naše zajednice. Sve to na miran, diplomatski, pristojan, a prije svega, gospodski način. Njegova smirenost i autoritet ulivali su sigurnost, donosili mir i nadu, nadu da ćemo postati društvo kakvo je on želio i za kakvo se borio – društvo u kome nema podjela. Imao je vrlinu da u svakom čovjeku traži dobro“, sa emocijama i pijetetom kazao je predsjednik Skupštine opštine Bar, Branislav Bane Nenezić.

On je podsjetio da je put kojim je Orlandić, tokom višedecenijske karijere hodio, bio „više nego trnovit“.

„Ranih 90-ih je nastojao da, prvi među jednakima, sačuva mir i smiri, kako je umio da kaže ‘mnoge usijane glave’. Tada, iako mlad, pokazao je veliku političku zrelost. Kasnije, bio je jedan od najiskrenijih boraca za nezavisnu, multietničku i sekularnu Crnu Goru. Imao je veliku želju da svoj politički i radni vijek završi gdje je i počeo – u svom rodnom Baru. A, završio ga je upravo onako kako je i živio – gospodski i dostojanstveno. Nažalost, podmukla i opaka bolest nije mu dala priliku da makar malo uživa u zasluženoj penziji. Imao je sreću da za sobom ostavi potomstvo koje će umjeti da čuva sjećanje na svog oca i đeda, kao što je on umio svoje, nikada ne zaboravivši žrtvu predaka koji su živote dali u borbi za Crnu Goru“, podsjetio je Nenezić.

Mićo Orlandić je uspio da, zajedno sa rođacima, obnovi spomenik podignut u čast slavnim precima, prvoborcima, što mu je, kako je podvukao Nenezić, bila životna želja.

„Kao nekome ko živi sa njegovom djecom i unučadima, ko ga je naslijedio na političkom putu, Mićo Orladić mi je dao veliku životnu lekciju. Već sada sam je duboko svjestan i itekako je razumijem, a držaću je se kao vodilje, jer se dokazalo da je ispravna“, zaključio je predsjednik Skupštine opštine Bar.

Ćerka Mića Orlandića, Danijela Đukanović se u ime porodice zahvalila „onima koji su se trudili da dane Mićovog bolovanja učine lakšim i bezbolnijim“.

„Od srca se zahvaljujem ljekarima i medicinskom osoblju Odjeljenja hemodijalize u Baru i Odjeljenju vaskularne hirurgije Kliničkog centra Podgorica, ne samo na njihovoj predanosti i humanosti, već i riječima ohrabrenja i utjehe u svakom trenutku za koji smo i Mićo i mi vjerovali da je posljednji, a nije ih bilo malo. I sada, kada je kraj stvarno došao, utješno je znati da su se borili sa njim i za njega“, kazala je Đukanović.

Komemorativnoj sjednici su prisustvovali predsjednik Opštine Bar, Dušan Raičević, bivši predsjednici Opštine Zoran Srzentić, Žarko Pavićević, Borislav Lalević, Jusuf Kalameprović, ministar sporta i mladih Vasilije Lalošević, predsjednik Socijademokrata Damir Šehović, prvi predsjednik SD-a, Ivan Brajović…

Mićo Orlandić je rođen 1956. godine u Baru, gdje je završio osnovnu i srednju školu, a nakon toga Fakultet političkih nauka u Beogradu. Nakon brojnih funkcija u javnom, političkom i kulturnom životu Bara i Crne Gore, posljednja koju je obavljao bila je na mjestu predsjednika Skupštine opštine Bar, jula 2018. Na čelu lokalnog parlamenta, kao nosilac liste Socijaldemokrata na izborima, bio je do decembra 2020.

Iza njega je ostala supruga Biljana, sin Danilo, kćer Danijela i četvoro unučadi.

Na ispraćaju posmrtnih ostataka Orlandića, ispred Gradske kapele, okupljenima su se obratili Ivan Brajović i Radovan Orlandić.

Mićo Orlandić biće sahranjen danas, u selu Seoca, u Crmnici.

The post VIDEO, Nenezić: Mićo Orlandić je u svakom čovjeku tražio dobrotu first appeared on BARinfo.

„Mićo Orlandić – čovjek koji je u svom profesionalnom radu, kao i životu, ostavio pečat predanosti, tolerancije, razumijevanja, zajedništva, promovišući ideje vrijednosti i dijaloga.

Svojim postojanjem i djelovanjem utkao je najveće ljudske vrline, nesebično izlazeći u susret svima kojima je trebalo.

U nizu javnih i odgovornih funkcija koje je dostojanstveno obavljao, postavio je visoke standarde, bio uvijek dostupan i otvorenog srca za sve učesnike političkog života. Poštovao je sve, ali najviše je poštovao principe građanske, multietničke i sekularne Crne Gore. Za tu i takvu Crnu Goru je dao svoju žrtvu, narušenim zdravljem i preranim odlaskom.

Izgubili smo divnu osobu, čovjeka na koga smo se mogli osloniti, istinskog prijatelja i vječitog borca.

Duboko smo potreseni Mićovim odlaskom, duboko ranjeni njegovim odsustvom, ali nepokolebljivo riješeni da nastavimo časnim putem kojim je ponosno koračao, uzdignute glave i velikog srca.

Vječno će trajati sjećanje na Mića, kao što je vječna i Crna Gora, za koju se istinski borio.

Komemorativna sjednica Skupštine opštine Bar biće održana u četvrtak, 16. februara 2023.godine, sa početkom u 9,00 h u velikoj sali SO Bar“, navodi se u saopštenju.

The post Nenezić: U četvrtak Komemorativna sjednica povodom smrti Mića Orlandića first appeared on BARinfo.

Tim putem koračao je do samog kraja, trudeći se da njegova država – Crna Gora, koju je neizmjerno volio, gradi budućnost na temeljima zajedništva, međuetničkog i međuvjerskog sklada.

Iako je bio dominantna ličnost društvenog i političkog života, od kojeg se, zbog potvrđene mudrosti, urođene diplomatije, blagosti i razumijevanja za drugo i drugačije, tražio savjet u teškim i prelomnim trenucima, nikad nije želio da se eksponira, niti je težio publicitetu. Dao je ogroman doprinos političkom i demokratskom sazrijevanju našeg društva, ali i kulturi Bara i Crne Gore.

Buka, galama, govor mržnje i uvredljivi ton, koji karakterišu našu društveno-političku scenu od kraja prošlog vijeka, nijesu bili imanentni Miću Orlandiću, i to je ono po čemu je bio i ostaće vrhovni primjer sadašnjim i budućim generacijama političkih djelatnika. Ostaće upamćen i kao rijetki funkcioner i političar čija su vrata uvijek bila otvorena, a njegova ruka pružena svima kojima je pomoć potrebna, uz, uvijek, toplu i srdačnu riječ.

Mnogobrojni su oni kojima je pomogao, koji će se sjećati ili bi trebalo da nikada ne zaborave, dobro i ličnost jednog od posljednjih istinskih izdanaka socijalističkog društva i sistema.

The post Mićo Orlandić – personifikacija jednog drugačijeg vremena i vrijednosnog sistema first appeared on BARinfo.

Rođen je 1956. godine u Baru, gdje je završio osnovnu i srednju školu, a nakon toga Fakultet političkih nauka u Beogradu.

Političku karijeru započeo je 1983. kao predsjednik Opštinske konferencije Saveza socijalističke omladine Bara, potom je bio član Predsjedništva Opštinske konferencija Saveza komunista Bar, pa izvršni sekretar Opštinske konferencija Saveza komunista Bar. Nakon uvođenja višestranačkog sistema bio je predsjednik Nezavisne organizacije komunista Bar koja je postala dio Saveza reformskih snaga CG. Među osnivačima je Socijal-demokratske partije Crne Gore (SDP), juna 1993. godine. Učestvovao je 2015. godine i u formiranju Socijaldemokrata Crne Gore (SD), a bio je i dugogodišnji predsjednik Opštinskog odbora Socijaldemokrata Bara.  

Orlandić je bio dugogodišnji poslanik u Skupštini Republike Crne Gore, član Odbora za međunarodne odnose i iseljenike, Odbora za turizam, poljoprivredu, ekologiju i prostorno planiranje, te Odbora za antikorupciju. Obavljao je funkciju ministra bez portfelja u Vladi Republike Crne Gore od 2001. do 2005. godine, bio pomoćnik ministra unutrašnjih poslova u Vladi Republike Crne Gore, te direktor Uprave za nekretnine.

Obavljao je dužnost potpredsjednika Skupštine Opštine Bar i odbornika u Skupštini Opštine Bar, a direktor JP “Kulturni centar” u Baru bio je od 1991. do 1996. godine. Upravo njegovom zaslugom, “Ljetopis” je zauzeo svoje mjesto na kulturnoj mapi Crne Gore, dijelom i zbog toga što je u periodu ludila balkanskih ratova bio otvoren za slobodomisleće umjetnike iz svih krajeva bivše Jugoslavije. Orlandić je bio utemeljitelj i direktor izdavačke kuće “Conteco”.

Posljednja javna funkcija Mića Orlandića bila je na mjestu predsjednika Skupštine opštine Bar, jula 2018. Na čelu lokalnog parlamenta, kao nosilac liste Socijaldemokrata na izborima, bio je do decembra 2020.

Iza njega je ostala supruga Biljana, sin Danilo, kćer Danijela i četvoro unučadi. Sahrana Mića Orlandića biće obavljena u četvrtak, u 15 sati, u selu Seoca, u Crmnici.

The post Preminuo Mićo Orlandić, istaknuti političar, društveni i javni radnik Bara i Crne Gore first appeared on BARinfo.

On se, u pisanoj ostavci, zahvalio odbornicima, predsjedniku opštine i svima u izvršnoj vlasti, posebno Službi za skupštinske poslove na dosadašnjoj saradnji.

Razlog ostavke nije naveden.

The post Orlandić podnio ostavku na funkciju predsjednika SO Bar first appeared on BARinfo.

Poštovani građani i građanke Bara,

Čestitam vam Dan opštine i Dan oslobođenja, sa željom za ličnu i porodičnu sreću i dobro zdravlje.

Sedamdesetšest godina živimo u slobodi, ponosni na svoje oslobodioce, na svoje antifašističko nasljeđe, na svoje zajedništvo i svoju multikulturu. Nikada ne smijemo zaboraviti da je u temelje naše slobode ugrađeno 885 života naših sinova i kćeri. Ponosni smo na njih, na naše španske borce, na naših 11 narodnih heroja, na 131-og nosioca partizanske spomenice i na njihovom antifašizmu.

Nasuprot fašizmu i njegovoj ideologiji, stajao je partizanski pokret i antifašisti koji su ga pobijedili u toku II svjetskog rata, ali se on pokušava još uvijek i iznova obnavljati. Hoću da kažem da smo i danas izloženi klerofašističkim idejama i istorijskoj reviziji, koja se u suštini pojavljuje kao velika prevara i predstavlja pokušaj prerade prošlosti, falsifikovanjem i izvrtanjem istorijskih činjenica.

Moramo znati da je i danas antifašizam ne samo civilizacijsko, već političko i moralno utočište demokratije i slobode, a ne obično prisjećanje na dešavanja u toku II svjetskog rata i sjećanje na pobjedu i priložene žrtve. I danas poštovani građani moramo podići glas i boriti se protiv takvih retrogradnih ideja i njihovih nosilaca, jer kako reče Umberto Eko „Pacifizam je kolaboracija sa neprijateljem“.

Uvjeren sam da će slobodarski Bar uvijek biti antifašistički, građanski i evropski i uvijek čuvati sjećanje na svoje poginule antifašiste, na njihovu žrtvu i doprinos slobodi, čuvaće našu istoriju, multikulturu i tradiciju, čuvaće naše antifašističko nasleđe i uvijek biti okrenut budućnosti, sekularnim i evropskim vrijednostima, te ubrzanom ekonomskom razvoju naše opštine i Crne Gore.

Čestitku vam upućujem na ovaj način, jer zbog opšte epidemiološke situacije po prvi put ne držimo svečanu sjednicu SO Bar, posvećenu 76-godišnjici oslobođenja.

Predsjednik SO, Mićo Orlandić

The post Predsjednik SO Bar Mićo Orlandić čestitao Dan Bara first appeared on BARinfo.

Uvaženi gospodine Milaimi,

        U ime Opštine Bar i u svoje ime, Vama, Vašim saradnicima i svim pripadnicima islamske vjeroispovijesti upućujem najiskrenije čestitke povodom nastupajućeg Kurban Bajrama.

       Ovaj veliki islamski praznik, naročito danas kada živimo u ovim izazovnim vremenima i borbi za očuvanje zdravlja naših sugrađana, prilika je da se prisjetimo važnosti zajedništva i vjerovanja da samo međusobnim razumijevanjem i slogom možemo savladati sve prepreke sa kojima se suočavamo.

      Prinošenje žrtve Kurbana neka bude podsjećanje na važnost približavanja istinskim univerzalnim vrijednostima, a bajramske poruke mira neka podstaknu širenje tolerancije i povjerenja koje će doprinositi tradicionalno skladnom suživotu u Baru.

     Još jednom Vam čestitam Kurban Bajram, sa željom da praznične radosti ispune vaše domove i da ga provedete u dobrom zdravlju, miru i radosti sa najbližima.

S poštovanjem,

                                                                        Predsjednik Opštine Bar

Dušan Raičević

***

Poštovani gospodine Milaimi,

          Vama i svim pripadnicima islamske vjeroispovjesti u Baru i Crnoj Gori, u ime Skupštine opštine Bar i u svoje lično, upućujem najsrdačnije čestitke povodom Kurban Bajrama.

Želim vam da praznične dane provedete u miru, zdravlju i blagostanju, slaveći u svojim domovima, čuvajući sebe i sve oko vas.

Nek nas ovaj veliki praznik podstakne da svi zajedno više brinemo jedni o drugima, širimo slogu, mir i razumijevanje, gradeći državu multikulture, tolerancije, suživota i građanskog prosperiteta.

Čestitajući još jednom, srdačno Vas pozdravljam.

Predsjednik SO Bar,

Mićo Orlandić

The post Raičević i Orlandić čestitali Kurban Bajram first appeared on BARinfo.

Primanja ostalih javnih funkcionera na lokalnom nivou ostala su nepromijenjena i isplaćena u punom iznosu, što se vidi u objavljenoj evidenciji zarada javnih funkcionera u Baru.

Tako je za jun mjesec plata predsjednika SO Mića Orlandića iznosila 1.276 eura, potpredsjednika opštine Radomira Novakovića Cakana 1.144, odnosno potpredsjednice Tanje Spičanović 1.097 i glavnog administratora opštine Zorana Radojičića 1.304.

Skoro duplo više od Raičevića primiće i menadžer opštine Ćazim Alković 1.017, glavni gradski arhitekta Igor Milošević 1.034, v.d. sekretar za kulturu, sport i mlade Zorica Đukić 1.059, sekretar Sekretarijata za imovinu, zastupanje i investicije Vido Dabanović 1.084, sekretar Sekretarijata za razvoj Igor Gojnić 1.025, sekretarka Sekretarijata za lokalnu samoupravu Svetlana Gažević 1.051, kao i načelnik Komunalne policije Dejan Škerović 1.042, komandir Službe zaštite Amir Muslić 1.087 i njegov zamjenik Darko Vidaković 1.030 eura.

Na sajtu Opštine Bar svakog mjeseca objavljuju sepodaci o zaradama javnih funkcionera, što su oni i inacč u obavezi da dostavljaju Agenciji za sprečavanje korupcije u izvještaju o imovini i prihodima na godišnjem nivou.

The post Plata predsjednika opštine Bar u maju i junu 597 eura first appeared on BARinfo.