Otac Igor Balaban je, podsjećajući da je prije pet godine “ovaj hram u Baru osveštan povodom velikog jubileja – 1000 godina (1016-2016) od mučeničkog stradanja Svetog kralja Jovana Vladimira”, kazao da je njegovo svjedočenje vjere bilo nalik na svjedočenje Svetog Jovana Кrstitelja.

Vladika Joanikije u svojoj besjedi je rekao kako je “cilj da se sabiramo, da se radujemo i zajednički proslavljamo ime Božije. Da se osvećujemo na Svetim službama Božijim, primajući Svete tajne Hristove – hraneći se nebeskim Hljebom da bi živjeli novim životom. Svemu tome svjedoče i brojna čudesa koja su se dogodila tokom ovih pet godina u hramu, veliki broj duša krštenih, vjenčanih, pričešćenih, onih koji su ga posjetili i zadivili se njegovoj ljepoti i veličini”.

Prisjetio se dobrotvora i ktitora koji su ugradili sebe u hram, na čelu sa mitropolitom Amfilohijem, “koji je sve osmišljavao i bdio nad izgradnjom ovoga svetoga hrama”:

“Ovdje smo danas spominjali, i to sa velikom radošću, ali i velikom obavezom, i protu Bogića Femića, koji je bio veliki borac da se započne zidanje ovoga hrama. On je dalekovido gledao i zato se i žrtvovao mnogo da započne gradnja ovoga svetoga hrama. A naš Mitropolit kao veliki graditelj, on se ugradio u ovaj sveti hram svojom ljubavlju i mudrošću, i učinio ne samo da ovaj hram zablista u svoj slavi i veličini nego da se ovdje i živa Crkva Božija sabere”, istakao je Mitropolit crnogorsko-primorski Joanikije.

Mitropolit crnogorsko-primorski je potencirao da je “snaga u istini, u ljubavi, u dobroti, u čestitosti, da imamo povjerenja u Boga koji je glava svoje Crkve, koji rukovodi brodom svoje Crkve”, naglašavajući da su “oni koji nas optužuju naša braća, pa nećemo da uvećavamo zlo među braćom i gledamo da nađemo načina i puta da mirno razgovaramo”.

“Mi treba na to da odgovorimo samo dobrom, i to je ono dobro koje oplemenjuje, i nas i one koji nas vole, i one koji nas mrze. Da se brinemo i trudimo samo oko dobra, da oplemenimo svoje duše i srca, svoje misli, i da se trudimo da činimo dobro, to je zavjet hrišćanski, to je zavjet i našeg blaženopočivšiga Mitropolita, glavnoga ktitora ovoga Svetoga hrama. To je zavjet naše svete vjere pravoslavne, da se zovjetujemo dobru, ljubavi i Božjoj i bratskoj, i bratskom pomirenju”, rekao je mitropolit Joanikije.

Arhijerejski namjesnik barski, protojerej-stavrofor Slobodan Zeković je objasnio da se ove godine godišnjica osveštanja proslavlja ranije zbog dolaska Patrijarha srpskog Porfirija sljedeće sedmice radi ustoličenja novoizabranog Episkopa budimljansko-nikšićkog Metodija.

On je zahvalio vladiki na jednoj od prvih liturgija nakon ustoličenja.

Saborni hram Svetog Jovana Vladimira osveštao je 25. septembra 2016. godine, patrijarh Jerusalima i sve Palestine Teofilo III, uz sasluženje patrijarha srpskog Irineja, arhiepiskopa Tirane i sve Albanije Anastasija, arhiepiskopa ohridskog i mitropolita skopskog Jovana i predstavnika svih pomjesnih pravoslavnih Crkava. To je bio prvi put da je u Crnu Goru došao patrijarh Jerusalima i sve Palestine. Izgradnja ovog najvećeg pravoslavnog hrama u Crnoj Gori, površine 2 x 1359 m2, počela je 2002. godine.

The post Mitropolit Joanikije služio liturgiju na petu godišnjicu osvećenja hrama Svetog Jovana Vladimira first appeared on BARinfo.

Vaskrsenje Hristovo iz mrtvih glavni je događaj i temelj svete pravoslavne vjere. Dogodio se u istoriji, ali svojim značenjem nadilazi istoriju i sve što se u njoj zbivalo. Osmišljava istoriju i ljudsko življenje, vremensko i prolazno prožima vječnošću, oblači nas u netruležnost.

Prva propovijed vaskrsenja Hristovog potiče od anđela, pa od žena mironosica i od apostola. Za njegove učenike važno je bilo da ga vide tjelesnim očima, ali još važnije da ga prepoznaju duhovnim vidom. Sveta Marija Magdalina pri prvom viđenju pomisli da je gradinar, ali ga prepozna tek kada je Vaskrsli pozva po imenu. Luka i Kleopa prvo mišljahu da je on stranac dok su s Njime išli za Emaus. Radovala su se i gorjela srca njihova dok im objašnjavaše Pisma, ali Ga prepoznaše tek pri lomljenju hljeba kada se otvoriše njihove duhovne oči. Ukazujući na prednost duhovnog vida Gospod reče svom apostolu Tomi, ali i svima nama: „blaženi koji ne vidješe, a vjerovaše“, jer je istinska vjera duhovni vid i unutrašnje oko duše. Zbog toga, blaženstvo duhovnog viđenja i proslavljanja Hristovog vaskrsenja pripada svima hrišćanima, od apostolskih vremena do danas i ubuduće. Naša pashalna radost je iste prirode i izraza kao i apostolska, iako nažalost, manjeg obima i to samo zbog naše, manje ili veće, otuđenosti od Boga. Iako smo u zabrinjavajućoj mjeri otuđeni ovaj praznik nam vraća istinsko osjećanje da smo djeca Božija, sinovi i kćeri Oca našeg nebeskoga, kroz Sina Njegovog raspetog i vaskrslog Isusa Hrista.

Svoju pobjedu nad smrću Spasitelj nije zadržao samo za sebe nego je sve vjerne svih vremena i pokoljenja udostojio da budu učesnici Njegove pobjede i sapričasnici slave Njegovog vaskrsenja. Na temelju tog ključnog događaja spasenja roda ljudskog zasnovano je naše zajedništvo. Zajednicu Crkve Božije kojoj pripadamo Sveti apostol Pavle je sagledao kao živi i nedjeljivi organizam kojem je Hristos glava, a mi hrišćani njegovi udovi i braća među sobom. Zato je neprihvatljivo da se u Crkvi prave podjele i razdori po nacionalnoj, ideološkoj, stranačkoj ili po bilo kakvoj drugoj osnovi. Hrišćanska ljubav prevazilazi podjele, miri zavađene, zacjeljuje bratske rane; velikodušna je, prašta i ne zlopamti, izgrađuje u istini i dobroti porodičnu i svaku drugu zajednicu, sjedinjava različito, a od prirodnih razlika među ljudima, polovima, uzrastima čini bogatstvo, harmoniju i ljepotu ljudskog života. Neprocjenjivi dar Božiji je sabornost vjernih u Crkvi; prožeta je blagodaću Isusa Hrista, ljubavlju Boga Oca i zajedništvom Svetoga Duha. To blagodatno iskustvo stiču svi koji učestvuju u svetim bogosluženjima, hrane se i osvećuju Svetim Tajnama Hristovim. Oni se obnavljaju vječnim novinama Božijim.

Svjetlost Hristovog Vaskrsenja obasjala je sve ljudske golgote i put svima koji stradaju, trpe i žive za Ime Njegovo. Zrake Trosunčane Svjetlosti pokazuju put svakom čovjeku objavljujući slavu neprolaznog Carstva Božijeg.

Hrišćanska pobjeda, obasjana svjetlošću koja je zasijala iz Groba Gospodnjeg je dokaz nanadmašive ljubavi čiji je smisao u oslobađanju, a ne u porobljavanju drugog. Hrišćanin diše istinom vjere, u beznađu širi nadu, u tamu unosu svjetlost. Čovjek koji je obasjan slavom vaskrsenja Hristovog postaje neustrašivi svjedok nepobjedive ljubavi.

Uznoseći svoj um i usmjeravajući svoje biće ka istini Hristovog vaskrsenja i Božijoj ljubavi, ovaj svijet, naše življenje u njemu i odnose među ljudima možemo da učinimo boljima na šta smo svi prizvani bez razlike. Blaženopočivši Mitropolit Amfilohije, jedan od najvećih svjedoka vaskrsenja u našem vremenu, podsticao je ljude da se takmiče u dobru čuvajući i izgrađujući međusobni mir. Svako drugačije nadmetanje ili sukobljavanje nije od Boga, a društveno je nekorisno i štetno. Izgrađujmo našu otadžbinu Crnu Goru slušajući Svetog apostola Pavla: „Budite među sobom blagi, milostivi, praštajući jedan drugome, kao što je i Bog u Hristu oprostio vama“.

U ove svijetle praznične dane sa blagodarnošću Bogu i cijelom blagočestivom narodu sjećamo se prošlogodišnjih nezaboravnih litija za odbranu vjere, svetinja, pamćenja, časti i obraza u Crnoj Gori kao narodnog vaskrsenja i duhovnog obnovljenja. Prevazilaženje ranijih podjela, izmirenje, svenarodna jednodušnost, međusobno razumijevanje su kroz muku, na litijama stečeno duhovno bogatstvo koje treba čuvati po svaku cijenu.

Vaskrsenje Hristovo oslobađa nas od svih strahova, pa i onog najvećeg, iskonskog, straha od smrti. Nažalost, strah od smrti je u naše dane paralisao i usporio čitav svijet. Ne klonimo duhom, položimo svoju nadu u Boga, čuvajmo jedni druge, poštujmo medicinu kao što je poštovao i Sveti Sava prvi Arhiepiskop srpski o čemu postoje opširna svjedočanstva u njegovim spisima. Uznesimo svoje usrdne molitve vaskrslom Gospodu za sve oboljele, za heroje našeg vremena – ljekare i medicinski osoblje i za sve one koji njeguju i hrabre bolesnike.

Tajna vaskrsenja Hristovog se upečaćuje i projavljuje u životu vjernih. Put vaskrsenja je put radosnog života, put u novi raj, koji je ispunjen božanstvenom slavom, put u novi život dostojan čovjeka. Neka bi nas časni oci sveštenici, monasi i monahinje, draga braćo i sestre obasjala svjetlost Hristovog vaskrsenja, da sjedinjeni sa Hristom u vječnom Carstvu odbacimo sve što nas odgoni u tamu grehovnu i odvlači od Sunca Pravde. Objedinimo se u vjeri, dobru i ljubavi da bismo mogli radosno uskliknuti: Hristos voskrese iz mrtvih, smrću smrt uništi i svima u grobovima život darova!

The post VIDEO: Vaskršnja poruka vladike Joanikija o Vaskrsu 2021. godine first appeared on BARinfo.