Danas je 12. avgust.
1423. GODINE:
Rasparčavanje Zete Balšića počelo je pregovorima između predstavnika srpske despotovine i Venecije oko teritorija Balše III koji je, ostavši bez nasljednika, svoje posjede pred kraj života predao ujaku, despotu Stefanu Lazareviću.
Po ugovoru, Mlečani su zauzeli Skadar, Ulcinj i Kotor, a despot Stefan Lazarević Bar, Drivast i Budvu sa solanama u Grbaljskom polju. U Baru se nalazio i namjesnik ovog vladara, koji je nosio titulu kneza ili vojvode. Svi oni produžavaju, i prema barskoj opštini i prema Barskoj nadbiskupiji, politiku koju su prije njih vodili Nemanjići – davanja izvjesnih koncesija i privilegija, ali i nametanja visokih dažbina i ograničavanja dubljeg prodiranja ove katoličke primasije na tlo Srbije.
***
1937. GODINE:
Predsjednik Vlade kraljevine Jugoslavije dr MIlan Stojadinović došao je u Bar, gdje je proglašen za prvog počasnog građanina.
Brod “Dubrovnik” sa kojim je dr Stojadinović stigao u Bar, praćen ministrom Đurom Jankovićem, banom Zetske banovine Petrom Ivaniševićem i ostalim saputnicima, dočekalo je preko 3.000 Barana. Pored žitelja Starog Bara i Pristana, stigle su i delegacije iz svih opština Sreza barskog, na čelu sa predsjednicima i plemenskim prvacima, kao i predsjednici srezova Podgorica, Nikšić, Peć, Plav, Gusinje i Ulcinj. Od malog porta u luci, pa sve do Pristanskog mosta, kuće su bile iskićene zastavama, a na samom ulazu u Pristan podignuta dva slavoluka. Nakon niza svečanih govora, predsjednik Opštinskog odbora Opštine barske Đorđije Nikezić obavijestio je dr Stojadinovića da ga je na svečanoj sjednici izabrao za “počasnog građanina starodrevnog grada Bara”, zamolivši ga da “kod našeg uzvišenog kralja bude tumač naše odanosti”.
***
1999. GODINE:
Barska policija je spriječila ilegalno prebacivanje u Italiju oko 300 kosovskih Roma.
Organizator ovog transporta pokušao je da u Čanju ukrca izbjeglice u brod, koji su u Bar stigli iz Podgorice, sa tri iznajmljena autobusa preduzeća ”Minić”. Bilo je to samo tri dana prije no što će potonuti čamac “Mis Pat”, na koga je bilo ukrcano oko 70 emigranata, iako je bio registrovan za prevoz šest osoba i dva člana posade. Na putu preko Jadrana u pravcu Italije poginulo je tada 35 ljudi, među kojima i djeca.
