Danas je 31. avgust.
1901. godine:
Najpoznatiji srpski geograf dr Jovan Cvijić započeo je mjerenje dubina Skadarskog jezera, obilazeći obalu na motornom brodu “Lastavica” koji mu je bio stavljen na raspolaganje.
Cvijić je u to vrijeme već deset godina bio doktor nauka fizičke geografije i geologije, sa Bečkog univerziteta, ali i redovni profesor Filozofskog fakulteta Velike škole u Beogradu, redovni član Srpske kraljevske akademije nauka. Nakon nešto više od godinu dana od boravka i rada na jezeru, objavio je knjigu “Struktura i podela planina Balkanskog poluostrva”.
***
1951. GODINE:
Crnogorski list “Pobjeda” donio je prvu širu reportažu o Pristanu.
Reporter koji se potpisao inicijalima K.K. nije imao lijepo mišljenje o funkcionisanju gradske cjeline: “Ispod pošte je središte grada. Tu su željeznička stanica, odbori, prodavnica. Tu je i zemljište koje se naziva – park. Odmah poslije oslobođenja Barani su tu zasadili veći broj japanskih topola. One su već ižđikljale u visinu, vitke. A građani sada na tom zemljištu puštaju stoku; svinjčad rovu zemlju oko stabala; klupa uopšte nema … Ulice Novog Bara nijesu dovoljno čiste. Prođemo tom glavnom ulicom i ispod svakog prozora naiđemo i na smeće, i na svježe lokve čiste i prljave vode … Gradski odbor nije se pobrinuo da dobro rasvijetli grad, ni u jednoj ulici uopšte nema sijalica”.
1958. GODINE:
Zapaljena je Stara maslina na Mirovici.
Za ovaj čin optuživani su kockari koji su igrali karte unutar stabla kako ne bi bili viđeni, ali pravi krivac nikada nije pronađen. Vođena je istraga jer je bilo indicija da je požar namjerno izazvan. “Pobjeda” je tada pisala: “Iz šuplje utrobe pokuljao je plamen i zaprijetio da zahvati stablo. Tu su se našli neki građani i ugasili požar, pa vatrogasci nisu ni intervenisali. Međutim, požar na maslini još nije bio ugašen. Tinjala je ona tiho, pa je ponovo buknuo plamen. Kad su vatrogasci stigli, potrebno im je bilo 12.000 litara vode da požar lokalizuju. Vatrogasci su mišljenja da je vatra podmetnuta, jer nigdje okolo nije bilo tragova žara”.
-***
1966. GODINE:
Ukinut je Pionirski dom, ustanova za vanškolsko vaspitanje djece.
Formiran je 1960. godine, upravnica je bila Milka Lekić, a djeca su tu sticala znanja koja nisu mogla dobiti u školi, putem redovne nastave. Pionirski dom je posjedovao dječju biblioteku, televizor i razna druga sredstva za razonodu, a 1963. godine ovom Domu pridodato je Odjeljenje Niže muzičke škole. Nakon reorganizacije obrazovanja, umjesto njega otvoren je tzv. Radnički univerzitet. Jedan od razloga je, zvanično, bio i taj što je “zgrada Pionirskog doma u lučkom području i na nepodesnom mjestu, pristupačna samo djeci iz Novog Bara, dok djeci iz Topolice i drugih naselja je nepristupačna zbog udaljenosti”.
