Danas je 20. septembar.
1441. GODINE:
Stjepan (Stefan) Vukčić Kosača postao je novi gospodar Bara.
On je tu titulu dobio polažući pravo na Bar kao srodnik Balšića po ženskoj liniji – njegov stric Sandalj Hranić oženio se Jelenom, sestrom despota Stefana Lazarevića. U gradu koji je bio pod jakom mletačkom upravom su nastale pometnje, uz organizovanje građana i izbijanje nemira, pa je Kosačina vlast brzo pala. Pošto ljudi kojima je povjerio upravo nisu uspjeli da održe red i sigurnost u gradu, morao je ponovo da ga osvaja. Uz pomoć Stefana Crnojevića i ratnika plemena Paštrovića, najprije je preuzeo Ratačku opatiju kao važnu stratešku i ekonomsku kotu, a potom iznenadnim napadom uveo u Bar svoje snage.
***
1923. GODINE:
Održana je prva Okružna Skupština grada Bara, sastavljena od predsjednika opština koji su punomoć dobili na izborima.
Za predsjednika Okružne Skupštine izabran je Sreten Turković – zamjenik predsjednika Opštine barske, a za potpredsjednika Andrija Novaković – predsjednik Opštine zaljevsko-zubačke. Sekretari Skupštine su postali Niko Đuković – predsjednik Opštine gluhodoljske, Mujo Alković – predsjednik Opštine Mrkovske i Pavle Stanović – predsjednik Opštine bratičke. Na Skupštini je izabran i tzv. Uži okružni odbor čiji je predsjednik postao Andrija Novaković, a članovi Mujo Alković, te Maljo Junković – predsjednik Opštine livarske, dok su za njihove zamjenike izabrani Niko Dabanović – predsjednik Opštine seočke i Idriz Ranušević – predsjednik Opštine ostroške. Dužost djelovođe pripala je policijskom pisaru Pavlu Karanikiću.
1936. GODINE:
Sokolsko društvo Bar proslavilo je velikom manifestacijom deset godina postojanja.
U to ime, u Bar su stigle gimnastičarske sprave, ali kako tadašnja sala Sokolane nije bila adekvatna za ovu namjenu, prebačene su u halu Duvanskog monopola. Godišnjica je obilježena učešćem blizu 5.000 vježbača iz Bara, Kotora, Prčanja, Risna, Herceg Novog, Budve i Cetinja, defileima gradskih muzika Bara, Zelenike, Tivta i Đenovića i čete barskih Sokola na čelu sa starješinom župe Gavrom Miloševićem. Centralni dio manifestacije je bilo osvještanje sokolske zastave, koju je poklonio predsjednik kraljevske Vlade Milan Stojadinović, a uručio ban Zetske banovine Petar Ivanišević. Svečani čin osvještanja obavio je Mitropolit crnogorsko-primorski Gavrilo Dožić sa 12 sveštenika, a zatim je bogoslužio i muftija Murteza Karađuzović uz kadiju Prelevića, šerijatskog sudiju, sa devet imama. Obojica su održala vatrene patriotske govore, uz klicanje kralju Petru drugom i kotorskom biskupu dr Franu Ućeliniju.
***
1988. GODINE:
Prva pozorišna produkcija prvog “Barskog ljetopisa” – “Vladimir i Kosara” – režisera Slobodana Milatovića po tekstu Aleksandra Popovića, prikazana je na 22. BITEF-u – Beogradskom internacionalnom teatarskom festivalu, van konkurencije, u Pozorištu na Terazijama.
“Scenska bajka bez okrajka, na 16 ponjava, uz 11 pojanja” zabilježila je prvo prikazivanje 20. avgusta na ostacima manastira Prečista krajinska, a nakon toga je komad prikazan i u Baru, Podgorici i Herceg Novom. U predstavi su igrali Boro Begović, Varja Đukić Mladen Nelević, Božidar Stošić, Dragan i Miša Blagojević, Admir Glamočak, Tatjana Popović, Svetlana Marković, Slavka Vukićević, Vladimir Cerović i Duško Čejović.
