Danas je 13. oktobar.

1952. GODINE:

Odbojkaški klub “Mornar” postao je prvak Crne Gore, trijumfom na petom Prvenstvu republike.

Na Trgu Peka Dapčevića u Baru igralo je pet ekipa, na dva privremena igrališta, 12. i 13. oktobra, 10 utakmica po jednostrukom bod sistemu. Na kraju je “Mornar” bio prvi sa 6 bodova, koliko je imao i “Breznik”, ali su Barani imali bolji set količnik i postali prvaci. Od trećeg do petog mjesta bili su budvanski “Mogren”, titogradska “Budućnost” i “Radnički” iz Ivangrada. Najistaknutiji u barskom timu bio je Leonardo Barnaba.

***

1953. GODINE:

U barskom srezu su nastavljene višednevne demonstracije protiv ustupanja Italiji Trsta i Zone A od strane velikih sila.

U Pečuricama su na mitingu govorili predsjednik Sreskog odbora Bara Milo Medigović i predsjednik Opštinskog odbora Socijalističkog saveza Mahmut Arabelović. Na mitinzima u Petrovcu i Vladimiru obratio se okupljenima Krsto Popivoda, član Saveznog izvršnog vijeća. U Ostrosu su dva dana zaredom mitingovali, govorio je Rizo Dadić, zemljoradnik. U Sutomoru je na izbornoj konferenciji preduzeća “Tunelogradnja” raspravljano o političkoj situaciji u vezi sa Trstom. Poslati su telegrami Saveznom izvršnom vijeću i predsjedniku Titu.

***

1961. GODINE:

U Rijeci je preuzet “Bar”, prvi brod za duge distance preduzeća “Prekookeanska plovidba”.

Prvi direktor Andrija Dabanović lično je birao posadu. U njoj su bili od Barana Tomo Kovačević, Zefa Prelević, Pero Đurašković, Jozo Đurović, Pavle Marstijepović, Enriko Prelević, Milutin Damjanović, od Ulcinjana Vaso Ćetković, a zapovjednik je bio Ivo Medanić iz Rijeke. Splitska “Jugolinija” je za ovu priliku ustupila svoje pomorce, pa je u posadi bio ložač Rade Dragojević sa Vela Luke, otac budućeg pjevača Olivera. Prvo komercijalno putovanje bilo je iz Rijeke za Maroko. Na prvom vijađu svratili su u Bar da skinu dizalicu za teške terete i priređen im je nezaboravan doček.

***

2010. GODINE:

Na groblju Sveti Vić sahranjen je Božo Prelević, mašinovođa “Malog voza” od Pristana do Virpazara, koji je ovaj posao obavljao na istoj relaciji punih 30 godina.

Rođen je 1925. godine, a posao na lokomotivi “Lovćen” je započeo kao ložač, 1947, da bi dvije godine kasnije postao mašinovođa kao njegov otac Niko. Osim na relaciji Pristan – Virpazar, vozio je i na drugim uskotračnim prugama: Nikšić – Bileća pune četiri i po godine, Zelenika – Hum gdje je 1968. provezao posljednju kompoziciju prije ukidanja, kao i “malu zetsku” prugu zvanu “Šarabaj 060”. Vozio je i vozove sa dizel-vučom, od 1973. do 1977, kada je penzionisan.