Danas je 10. februar, četrdeset prvi dan u godini, do kraja 2026. ostala su 324 dana.
1885. Na Cetinju rođena princeza Vjera, deveta i najmlađa kćerka kralja Nikole i kraljice Milene
1994. U koprodukciji Kraljevskog pozorišta “Zetski dom” i Republičkog centra za kulturu, na Cetinju premijerno izvedena predstava “Princeza Ksenija od Crne Gore”, po tekstu i u režiji Radmile Vojvodić
1999. Umro Peko Dapčević, narodni heroj, proslavljeni ratni komandant, general-pukovnik JNA, partijski i državni rukovodilac bivše SFRJ
1882. GODINE:
Naredbom Ministarstva finansija, Crna Gora je, napustivši monopol u prodaji pića, dala slobodu trgovcima da ga kupuju gdje sami odaberu, ali uz plaćanje odredene takse.
Uslove prodaje pića gostima propisivale su opštine – uredbama. U toku te godine izvršen je popis ukupnog broja radnji: trgovačkih, zanatsko-trgovačkih i ugostiteljskih. U barskoj opštini tada je postojalo samo 7 kafana.
***
1907. GODINE:
Knjeginja Milena Petrović je iz Bara italijanskim parobrodom “Bosnia” otputovala za Bari, odakle je kraljevskim vozom pošla na liječenje u Rim.
Sa njom su na put krenuli prijestolonasljednik Danilo, te princeze Ksenija, Vjera, Jelena i Milica. Iako se u svakonedjeljnim izvještajima nije navodilo o kakvoj se bolesti radilo, po jednim izvorima to je bila teška upala disajnih puteva, a po drugim upala bubrega i kamen u žučnoj kesi. U više navrata je “Glas Crnogorca” isticao da su “italijanski ljekari i blaga klima učinili da knjeginja ozdravi”. Oporavak je trajao nekoliko mjeseci.
***
1909. GODINE:
U Petrogradu je umro Filip Śero Markišin Plamenac.
Nakon učešća u Veljem ratu sa Turcima, priključio se ruskoj vojsci u rusko-kineskom i rusko-japanskom ratu. Omiljen među vojskom i oficirima, stekao je nadimak “Đeduška” u odredu generala Miškina. Odlikovan je sa nekoliko ordena carske Rusije, među njima i onaj Svetog Đorđa. Sahrani u Boljevićima prisustvovali su predstavnici crnogorskog i ruskog dvora i vojnih jedinica.
***
1972. GODINE:
U Zagrebu je, u 47. godini, preminuo Đuro Iličković, višedecenijski uspješni direktor barskih preduzeća.
Po povratku u Bar sa studija, najprije se zaposlio u preduzeću “Nafta” u Buljarici, a zatim učestvovao u osnivanju i prvim godinama rada preduzeća “Rumijatrans”. Dvanaest godina bio je direktor barske filijale “Transjuga”, firme koja je bila registrovana za obavljanje poslova međunarodne špedicije i zastupanja inostranih transportnih firmi… Na prelazu šezdesetih u sedamdesete, bio je generalni direktor velikog kompleksa hotela “Crnogorsko primorje” sa objektima duž obale, ali je bio jedini za koga se zna da je rukovodeću funkciju obavljao bez novčane naknade, volonterski, jer je bio zaposlen u “Transjugu”.
***
1987. GODINE:
Predsjednik Predsjedništva Crne Gore Radivoje Brajović bio je u službenoj posjeti Baru.
Susreo se sa predstavnicima društveno-političkog života opštine i rukovodiocima najvećih privrednih kolektiva. Razmatrane su okolnosti koje treba sprovesti da bi Bar u potpunosti postao saobraćajni centar ovog dijela Jugoslavije, razgovarano je o otvaranju Slobodne carinske zone u Luci Bar i konkretizovane mjere koje treba sprovesti za izgradnju višenamjenskog tunela kroz Sozinu.
