Danas je 28. april, 118. dan u godini, do kraja 2026. ostalo je 247 dana.
1421. Kod svog ujaka, srpskog despota Stefana Lazarevića, u Beogradu umro Balša Treći, posljednji vladar Crne Gore iz dinastije Balšića; na vlast došao maloljetan nakon smrti oca Đurađa II 1403. godine, pod uticajem i kontrolom majke Jelene, kćerke kneza Lazara; sa Mlečanima ratovao radi u zetskom pomorju
1941. Nakon okupacije Kraljevine Jugoslavije, njene podjele na interesne sfere i ulaska italijanskih vojnih snaga u crnogorske gradove, na Cetinju instaliran Civilni komesarijat kao organ italijanske vlasti u Crnoj Gori.
1944. Jedinice 5. crnogorske brigade 3. udarne divizije i 8. crnogorske udarne brigade 37, udarne divizije NOVJ zauzele Bijelo Polje i odbacile njemačke i četničke snage prema Sjenici i Brodarevu
1972. Zakonom o osnivanju Pravnog fakulteta u Titogradu, koji je usvojila Skupština Crne Gore, označen je početak konstituisanja nastavno-naučne i obrazovne ustanove u kojoj se organizuje i razvija obrazovni i naučnoistraživački rad u oblasti pravnih i sa njima povezanih društvenih nauka; nastava je počela krajem oktobra iste godine
1921. GODINE:
Rođena je u Baru Stana Tomašević Arnesen, partizanka, politički komesar, prva žena-ambasador nove Jugoslavije.
U Drugom svjetskom ratu, borila se najprije u bataljonu “Jovan Tomašević”, a potom u IV proleterskoj crnogorskoj brigadi. Preživjela je sa jedinicom bitku na Sutjesci, zatim njemački desant na Drvar, i postala prva žena koju je Tito postavio za političkog komesara. Bila je delegat Prvog zasijedanja Zemaljskog antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja Crne Gore i Boke u Kolašinu, a potom vijećnik AVNOJ-a i delegat na drugom Kongresu USAOJ-a, maja 1944. u Drvaru. U Beogradu je 1954. završila Filozofski fakultet. Na prijedlog predsjednika Josipa Broza Tita 1963. je postala ambasador SFRJ u Norveškoj i na Islandu, kao prva žena-ambasador u istoriji jugoslovenske diplomatije. Od 1974. do 1978. godine je bila na dužnosti ambasadora u Danskoj. Po povratku nalazila se na funkciji predsjednika Saveznog vijeća Skupštine SFRJ. Nosilac je odlikovanja Jugoslavije, Norveške, Danske, Italije, Holandije i Luksemburga. U Zavičajnom muzeju u Baru postoji stalan legat njenih predmeta, a zid jedne od zgrada pored mora krasi mural s njenim likom.
***
1979. GODINE:
Uspostavljen je redovni željeznički saobraćaj između Bara i Sutomora, nakon prekida izazvanog katastrofalnim zemljotresom 15. aprila.
Normalizacija saobraćaja mnogo je značila putnicima iz Bara koji su na putu ka Titogradu i Beogradu morali da se autobusima i automobilima prebacuju do Sutomora kao početne stanice, ali još i više zbog mogućnosti transporta preko 600 teretnih vagona, koji su duž pruge od Gostuna do Titograda čekali sa tovarima robe namijenjene izvozu preko barske luke.
***
1999. GODINE:
NATO snage su izvršile najjači udar na Crnu Goru u prva dva mjeseca vojnih dejstava na Jugoslaviju.
Napadi su sprovedeni u dva navrata. U prvom talasu od 13 do 13:45 bombardovan je aerodrom Podgorica, vojni objekat Šipčanik, a područje Zete zasuto kasetnim bombama. Novi napad je uslijedio pola sata poslije ponoći. Treći put od kraja marta gađan je Crni Rt kod Sutomora, sa jednim projektilom oko podneva i sa još šest oko 17 sati. U napadu na područje Crne Gore je poginula jedna osoba a više njih je ranjeno.
***
2022. GODINE:
Na Cetinju je izglasana nova, manjinska, 43. Vlada Crne Gore, u kojoj su, nakon nekoliko godina, ponovo bila dva ministra iz Bara.
Premijer je bio dr Dritan Abazović. Goran Đurović iz URE je izabran za ministra ekonomskog razvoja i turizma, a Vasilije Lalošević iz SNP-a bio je na čelu Ministarstva sporta i mladih. Nova vlada je imala četiri potpredsjednika koji su ujedno bili resorni ministri odnosno ministarke, kao i 18 ministarstava, te dva ministra bez portfelja.
