Danas je 10. maj, 130. dan u godini, do kraja 2026. ostalo je 236 dana.
1737. Nakon tri vijeka mletačke vladavine, Tajno vijeće peraške opštine odalo priznanje Matiji Zmajeviću, proslavljenom admiralu ruske flote, istakavši da Zmajevići “do najveće mjere osvjetlaše ne samo ovu našu domovinu no pridaše ures i sjaj i svemu narodu”
1898. U austrijskom selu Raudovštatu kod Banjaluke, umro u emigraciji Mašo Vrbica, istaknuti crnogorski ratnik i vojvoda, desna ruka knjaza Nikole, ministar unutrašnjih djela i finansija i povjerenik u nekim političkim misijama
1931. Svečano otvorena prva autobuska linija na relaciji Podgorica-Beograd, privatne firme “Grand garaža” iz Podgorice, koja je tada imala osam redovnih linija
1970. Počela izgradnja Njegoševog mauzoleja na Lovćenu
1965. GODINE:
Uz podršku Izvršnog vijeća Crne Gore, “Prekookeanska plovidba” je kupila trajekt “Sveti Stefan” za uspostavljanje linije između Bara i Barija.
Kada je kupljen, zvao se “Djurland”, bio je star sedam godina, registrovan za veliku obalnu plovidbu, i nije bio predviđen za prekomorske puteve. Prva garnitura posade prvog putničkog broda u crnogorskom vlasništvu, pod komandom barbe Milivoja Bokorovića, preuzela je “Sveca” u danskoj luci Hundeštat. Do Bara je trebalo devet dana plovidbe. Na inauguraciono putovanje preko Jadrana, na novoustanovljenoj pomorskoj trasi Bar-Bari, zaplovio je 18. juna iste godine.
***
1978. GODINE:
Obilna kiša je pogodila čitavo crnogorsko primorje, a barskoj opštini nanijela štetu veću od 70 miliona tadašnjih dinara.
Voda i mulj su ušli u zgrade u Ulici popa Dukljanina, a radnje ispod nivoa ulaza su bile do krova potopljene. Poplavljen je ulaz u tzv. Voćaru, dio Ulice maršala Tita, dio grada oko zgrade “Sedmice” i Poljoprivredne škole, podruma vina kod “Investicione banke”. Vatrogasci i volonteri su čitavog dana bili na terenu kako bi pomagali građanima. Škole i prodavnice nisu radile, grad je bio potpuno paralisan. Sela oko Skadarskog jezera bila su evakuisana. Voda je počela da se povlači tek nakon nekoliko dana.
***
2003. GODINE:
Održani su izbori za predsjednika Crne Gore, treći u periodu od pola godine.
U decembru 2002. i februaru 2003. su propali usljed bojkota opozicije jer je odziv bio ispod 50%. U međuvremenu, izborni zakon je promijenjen, pa je predsjednik postao onaj sa najvećim procentom izašlih birača. Bio je to Filip Vujanović, kandidat DPS i SDP, sa 64,25%, drugi je bio kandidat LS Miodrag Živković sa 31,38%, a treći nezavisni kandidat dr Dragan Hajduković sa 4,37%. U Baru je procenat izlaznosti bio sličan kao na nivou republike – 46,6%. Najviše glasova Barana dobio je Vujanović – 7729, potom Živković – 4606, pa Hajduković – 1054.
