Danas je 21. jun, 172. dan u godini, do kraja 2026. ostala su 193 dana.
1408. Na inicijativu Balše III i njegove majke Jelene održani kod Drača mirovni pregovori sa Mletačkom republikom
1808. U mjestu Kupiduh, u blizini Žabljaka Crnojevića, potpisan ugovor o pograničnom miru između Crnogoraca i skadarskih Osmanlija, kojim su izjednačena prava i obaveze stanovnika s obje strane granice
1881. Kako je izvijestio “Glas Crnogorca”, na tek završenom prvom kolskom putu u Crnoj Gori, od Cetinja prema Kotoru (austrijskoj granici), građenom od 1879. godine, dugom 26 km, uspostavljena je redovna linija diližansom
1547. GODINE:
Zabilježen je prvi pomen barske patricijske porodice Voluiza (Volujica), po čijim posjedima brdo iznad današnje Luke Bar nosi ime.
Ser Francesco Voluiza pominje se u izvorima kao vicekancelar u Baru, a tri godine kasnije i kao zapisničar mirovnog sporazuma među barskim plemićima. Osim njega, u mletačkim izvorima pominju se trgovac i posjednik Mihovil Voluica, kao i Pietro Voluica koji je od mletačkog Vijeća desetorice upućen u Bar radi nadgledanja jedne smrtne kazne.
***
1914. GODINE:
U crmničkom selu Brijege je rođen Pavle Mijović, cijenjeni crnogorski akademik.
Učesnik je Trinaestojulskog ustanka i nosilac Partizanske spomenice. Bio je urednik u Radio Beogradu i Tanjugu, ataše za štampu i savjetnik ambasada u Moskvi i Stokholmu, pomoćnik za informacije šefa Komiteta za ljudska prava na V generalnoj skupštini UN. Studirao je istoriju umjetnosti na Beogradskom univerzitetu, a titulu doktora istorijskih nauka stekao je1958. godine. Pretežan dio naučnog rada posvetio je proučavanju srednjovjekovne umjetnosti, a za monografiju “Menolog” dobio je nagradu francuske Akademije. Od 1951. do 1984. je vršio arheološka istraživanja u Starom Baru, Ulcinju, Kotoru, Podgorici, Budvi i Kruševcu. Istovremeno se bavio zaštitom i proučavanjem spomenika kulture, osnovao Muzej Ulcinj i projekat “Istorija likovnih umjetnosti Crne Gore”. Napisao je tridesetak knjiga i oko 250 članaka i rasprava. Odlikovan je ordenom Zasluga za narod, dva puta, i ordenom Narodnog oslobođenja. Dobitnik je Trinaestojulske nagrade. Bio je redovni član CANU, prvi predsjednik Crnogorskog PEN centra i jedan od osnivača Matice crnogorske.
***
1922. GODINE:
Otpočeo je štrajk željezničkih radnika u Barskom društvu, prva velika obustava rada u Crnoj Gori.
Gotovo dvije stotine radnika tražilo je povećanje dnevnica za 40% i smanjenje radnog vremena na osam sati. Nakon što je Direkcija kategorički odbila zahtjeve Željezničkog udruženja, radnici su napustili radna mjesta i uz pjesmu sa zastavama krenuli kroz Bar. Štrajk je trajao puna 23 dana, a za to vrijeme voz nije saobraćao između Bara i Virpazara. Nakon velikih pritisaka i situacije koja je prijetila da eksalira u fizičke sukobe, uz ucjene, prijetnje otkazima, najave dovođenja radne snage iz drugih krajeva zemlje, ali i odlučnosti radnika koji su zborove držali svakodnevno, Italijani su 14. jula popustili i pristali na zahtjeve štrajkača.
1931. GODINE:
Muzička sekcija barskog Društva “Bratimstvo” gostovala je u Ulcinju.
Nakon što ih je parobrod “Herceg Novi” odvezao do Ulcinja, svirali su ispred gradske opštine i na pristaništu do kasno u noć. Kako je pisao list “Zeta”, “građanstvo je bilo oduševljeno, jer je muzika zabavljala varošane i goste, izvodeći svoj muzički program veoma lijepo”.
***0
1934. GODINE:
U Sotonićima je rođen Vojo Srzentić, društveno politički radnik, jedan od predsjednika Opštine Bar i predsjednik Savezne skupštine SFRJ.
Bio je poslanik Republičkog Vijeća Skupštine Crne Gore, predsjednik Centralnog komiteta SK CG, član Skupštine SFRJ, delegat u vijeću republika i pokrajina SFRJ, predsjednik Saveznog društvenog saveza za privredu, razvoj i ekonomsku politiku. Od 2. jula 1964. do 5. decembra 1966. bio je predsjednik SO Bar, danas u rangu predsjednika Opštine.
***
1978. GODINE:
Prvi i jedini put, zabilježen je u barskom priobalju plimski talas, koji se protegao sve do sjevernohrvatske obale.
Nakon snažnog zemljotresa u Solunu, plimski talas je oko 5 izjutra stigao do Bara i poigravao se barkama koje je matica nosila ka betonskim blokovima glavnog lukobrana, i isto tako snažno ih vraćala nazad. Tektonski talas iz grčkih voda širio se ka južnom Jadranu brzinom od 150 km na čas i trebalo je osam do devet sati da stigne do Bara. Talas je na crnogorskom primorju bio visine metar do metar i po, a na hrvatskom ostrvu Lastovo, kako se njegova amplituda povećavala – dostigao je četiri metra visine. Isto tako naglo kao što je započela, ova pojava je nestala i more se umirilo.
***
1979. GODINE:
U omladinskom naselju Bar svečano je otvorena Savezna omladinska radna akcija Bratstvo – Jedinstvo, sa ciljem ublaživanja posljedica katastrofalnog zemljotresa.
U svečanom defileu je predstavljeno šest brigada učesnica, a akciju je otvorio komandant Štaba naselja Vojo Banović. Potom je 327 djevojaka i mladića iz svih krajeva Jugoslavije pozdravio predsjednik Opštine Blažo Orlandić. Svečanosti su prisustvovale zvanice iz društveno-političkog, kulturnog i javnog života, kao i veliki broj građana.
