Danas je 27. februar, pedeset osmi dan u godini, do kraja 2026. ostalo je 307 dana.
1649. Pet crnogorskih prvaka, u ime svojih nahija – Katunske, Riječke, Crmničke, Lješanske i Pješivačke, potvrdilo odluku o primanju mletačke vlasti
1806. Shodno odlukama mira u Požunu, vladika Petar I sazvao Opštecrnogorski zbor, na kojem je donijeta odluka da se od austrijske vojske u primorju zatraži predaja svih vojnih utvrđenja uoči očekivanog dolaska Francuza, kojima je pripala na upravljanje Bokeljska provincija
1847. U Beču je, u 600 primjeraka, iz štampe izašao “Gorski vijenac”, epsko-filozofski i istorijski spjev Petra II Petrovića Njegoša
2004. Predstavnici crnogorske Vlade, Savjeta ministara SCG, i JP Aerodromi Crne Gore, potpisali sa Evropskom investicionom bankom ugovore o finansiranju i Projektu modernizacije crnogorskih aerodroma
1978. GODINE:
Uknjiženo je pravo vlasništva na motorni brod “Rumija”, luka upisa Bar, u korist “Prekookeanske plovidbe”.
Brod je kupljen od firme “Australian Steam Shipping Co” iz Londona i ranije naziv mu je bio “Arino”. U trenutku kupovine bio je star samo četiri godine. Dužine 141 metar, širine 21, postizao je brzinu od 14 čvorova na sat, a plovio je u granicama duge plovidbe. Prodat je u Indiji tokom sankcija 1993. godine.
***
1987. GODINE:
Radio Bar je realizovao prvi večernji/noćni program u crnogorskoj radio-difuziji.
Trajao je od 21 čas do 1 poslije ponoći. Urednik je bio Zoran Živković, tonac Brano Milić, a saradnici učenici Informativnog smjera Š.C. “Niko Rolović”. Prvi gost noćnog programa je bio Tonko Bulatović. Entuzijastički zaljubljenik u rock muziku, Vanja Orlandić, program je odjavljivao, uz blagoslov urednika, dvanaestominutnom verzijom kompozicije “The End” legendarnih “The Doorsa”, što je bio apsolutni presedan u vrijeme znatno kraćih pjesama na radiju.
***
1993. GODINE:
U Štrpcima, na željezničkoj stanici pruge Beograd -Bar, iz voza 671 je oteta grupa od 20 putnika uglavnom islamske vjeroispovijesti, od kojih su osmorica bili državljani Crne Gore – najmlađi oteti putnik bio je sedamnaestogodišnji dječak iz Bara Senad Đečević Batko.
Senadov otac, Podgoričanin Bigo Đečević umro je kad je on imao šest godina, pa se majka sa dvoje djece preselila u Bar, u naselje Ahmetov brijeg. Senad je u Baru završio školu, zaposlio se kod jednog ribara i poslom krenuo za Srbiju da završi nešto za gazdu firme. Tek nekoliko godina nakon završetka rata, objelodanjeno je da su otmicu izveli pripadnici Vojske Republike Srpske. Posmrtni ostaci svih žrtava nikada nijesu otkriveni.
***
2008. GODINE:
Predati su na upotrebu djeci novi dvorišni rekviziti za igranje u najstarijem gradskom vrtiću “Vukosava Ivanović Mašanović”.
Sredstva za opremanje dvorišta obezbijedila je Opština Bar, uključivši se u akciju koju su pokrenule “Nove barske novine”. Bilo je to prvo instaliranje novog mobilijara za igranje u dvorište vrtića nakon njegovog osnivanja, sedamdesetih.
