Danas je 6. maj, 126. dan u godini, do kraja 2026. ostalo je 239 dana.
1697. Skupština crnogorskih glavara i sveštenika izabrala je na Cetinju vladiku Danila Šćepčeva Petrovića, za gospodara Crne Gore
1709. Poginuo Vicko Bujović, Peraštanin, koji je u dvoboju pogubio zapovijednika Herceg Novog, Osman-agu Ibrahimovića, a mletački Senat mu je dodijelio titulu kontea, znamenita ličnost “zlatnog doba” Perasta
1839. Njegoš sa Austrijom sklopio ugovor o prodaji manastira Stanjevići za 17 hiljada fiorina u srebru, a poslije dvije godine, za isti iznos, prodao je i Maine, uz procjenu da je bolje imati mirnu granicu prema Austro-Ugarskoj nego zadržati manastire za čiju opravku nije bilo dovoljno materijalnih mogućnosti
1872. U Dolu Plješivačkom rođen Đoko Š. Pavićević, najstariji partizan i narodni heroj Jugoslavije, ranije oficir crnogorske vojske, učesnik u balkanskim i I svjetskom ratu; iako je na početku Trinaestojulskog ustanka u Crnoj Gori imao gotovo 70 godina, sa cijelom porodicom stupio je u partizane
1898. U Nikšiću izasao prvi broj lista “Nevesinje”, nedjeljnika za politiku i književnost čiji je urednik bio novinar i publicista Stevo Vrčević, sin poznatog sakupljača narodnih umotvorina Vuka Vrčevića
1989. Zadarska grupa “Riva” pobijedila na Pjesmi Eurovizije, poslata na Festival ključnim glasovima crnogorskog TV žirija
1991. U Splitu su, ispred zgrade Komande Vojnopomorske oblasti, izbile prve velike demonstracije protiv JNA sa smrtnim ishodom, ubijen makedonski vojnik Sašo Gešovski; on je bio prvi pripadnik JNA koji je poginuo u oružanim sukobima koji će postepeno eskalirati u rat u Hrvatskoj, odnosno jugoslovenske ratove u kojima njegova rodna Makedonija nije sudjelovala
1961. GODINE:
Proglašeni su prvi rezultati drugog poslijeratnog Popisa stanovnika u Crnoj Gori.
U barskoj opštini je živjelo 3979 stanovnika ili 1187 više nego osam godina ranije. Veću stopu konstantnog doseljevanja u gradove u odnosu na nas, u Crnoj Gori bilježili su Titograd, Nikšić, Pljevlja, Cetinje, Ivangrad i Bijelo Polje. U opštini je zabilježeno 6089 domaćinstava ili 321 domaćinstvo više u odnosu na prvi popis. U Baru su postojala samo 1083 stana u društvenom vlasništvu, ostalo su bile kuće. Po broju stanova ispred nas su bili Titograd, Nikšić, Cetinje, Pljevlja, Ulcinj, Ivangrad i Kotor, a najmanje stanova u republici imali su Budva – 353 i Mojkovac – 283.
***
1985. GODINE:
Nakon višemjesečnih nesuglasica sa ostatkom firme, štamparija “Branko Đonović” odvojila se od matične kuće – Izdavačke grafičke radne organizacije “Solidarnost”, u kojoj su još bili Radio Bar i “Barske novine”.
Dvije firme su više od godinu dana ostale u istom objektu, u baraci na adresi Makedonska 2, ali je Štamparija koristila desni dio, a mediji lijevi dio barake. Nakon toga, Štamparija se preselila u novi prostor u Poslovnom centru, kula A, svojim sredstvima ga adaptirala i opremila za rad. IGRO “Solidarnost” je potom raskinula saradnju, pa su “Barske novine” od tada nastajale u “Pobjedinoj” štampariji.
***
1989. GODINE:
Okončan je 36-očasovni miting radnika Luke Bar (i ostalog građanstva) ispred zgrade Opštine, a broj učesnika varirao je od 300 do 1500, zavisno od izvora informisanja.
Tražene su ostavke cjelokupnog lučkog rukovodstva i sindikata, kao i velikog broja članova opštinskog rukovodstva i funkcionera u pojedinim organima. Okupljenima se obratio narodni heroj Svetozar Vukmanović Tempo, a oko ponoći 5. na 6. maj i predsjednik Predsjedništva Centralnog komiteta SKCG Momir Bulatović i član predsjedništva SRCG Ljubiša Stanković. Prihvaćen je zahtjev o smjeni 18 lučkih rukovodilaca, kao i rukovodstva lučkog sindikata, a opštinsko rukovodstvo odbilo je, i pored velikih pritisaka, da podnese koletivne i pojedinačne ostavke.
