Danas je 8. oktobar, 281. dan u godini, do kraja 2026. ostala su 84 dana.
1892. Umro Mitar Ivelić, književnik, prvi crnogorski leksikograf i autor prvog crnogorskog udžbenika iz geografije
1988. Milicija i specijalni vod rastjerali su oko 6 sati izjutra demonstrante koji su dva dana tražili smjenu crnogorskog rukovodstva, nešto poslije 10 časova u mjestu Žuta greda – tjesnacu na magistrali – suzavcem su spriječeni radnici nikšičke Željezare “Boris Kidrič” da dođu do Titograda; bio je to prvi put u poslijeratnoj istoriji u čvrstom jednopartijskom sistemu da crnogorska milicija, silom i suzavcem, umiruje pobunjene radnike, a Žuta greda je postala simbol stradanja od, kako su ga zvali, “nenarodnog režima”
1990. Osnovano Udruženje profesionalnih novinara Crne Gore; prvi predsjednik Dragoljub Vuković
1991. Umro Savo Brković, narodni heroj, pisac i publicista, revolucionar, jedan od organizatora Trinaestojulskog ustanka, autor knjige “O postanku i razvoju crnogorske nacije”
2008. Skupština Crne Gore većinom glasova usvojila Zakon o upotrebi jedinica Vojske Crne Gore u međunarodnim snagama i učešću u mirovnim misijama i drugim aktivnostima u inostranstvu
1886. GODINE:
Dan nakon što je ratifikovan Konkordat između Knjaževine Crne Gore i Vatikana, papa Lav XIII izdao je dekret o razdvajanju barske od skadarske nadbiskupije.
Istog dana, za barskog nadbiskupa je imenovan dalmatinski franjevac Šimun Milinović na preporuku Josipa Juraja Štrosmajera kome je bilo važno da poglavar katoličke crkve u Crnoj Gori ne bude naklonjen Austriji. Konkordat je, po mišljenju Milinovića, bio materijalno štetan za Barsku nadbiskupiju jer je do tada sredstva za crkvu obezbjeđivala Austrija, ali se postiglo mnogo na moralnom planu i planu vjerske tolerancije Južnih Slovena, naročito u Baru.
***
1912. GODINE:
Nakon što je sklopila savez sa Bugarskom, Grčkom i Srbijom, Crna Gora je objavila rat Osmanskom carstvu, čime je počeo Prvi balkanski rat.
Crnogorska vojska, jačine 35.600 vojnika bila je podijeljena u tri operativna odreda: Zetski, Primorski i Istočni. Barani su bili dio Prve divizije Primorskog odreda, pod komandom Miloša Lekića, i okupili su se na području Bara i Ulcinja, a glavni zadatak bio im je zauzimanje Skadra, koji je predstavljao glavni ratni cilj Crne Gore u ovom ratu. Mobilizacija je izvršena u rekordnom roku, a odziv vojske i dobrovoljaca bio je izvanredan.
***
1922. GODINE:
Završna je u Baru trodnevna Poljoprivredna izložba, prva u Crnoj Gori.
Organizovali su je Ministarstvo poljoprivrede i voda Kraljevine Jugoslavije i Srpsko poljoprivredno društvo. Na svečanom otvaranju govorili su Blagoje Todorović i Milorad Zečević, načelnik i sekretar Ministarstva poljoprivrede i voda, te Stjepo Bulić, inspektor Pokrajinske uprave u Splitu. Izložba je održana u prostorijama Gimnazije i osnovne škole. Učestvovalo je oko 300 izlagača, sa oko 800 artikala, od čega 100 jedinstvenih, što je za tadašnju Crnu Goru bio veliki uspjeh.
***
1944. GODINE:
Diverzanti Engleske vojne misije u saradnji sa Lovćenskim odredom partizanskih jedinica izvršili su diverziju u mjestu Bujake pored Limljana, onesposobivši prugu Bar – Virpazar.
Kad je voz iz Virpazara naišao na nagaznu minu, od eksplozije je lokomotiva izbačena s kolosjeka, zajedno sa prvom vagonom. Poginulo je dvadesetak njemačkih i italijanskih vojnika, ali i nekoliko nedužnih putnika, dok je u partizanskim jednicama stradao podoficir engleske vojske. Zaplijenjena je velika količina oružja i municije, i potom spaljen ostatak voza u kome su bile životne namirnice. Time je sve do oslobođenja prekinut saobraćaj na ovoj željezničkoj liniji.
***
1949. GODINE:
Održano je u Titogradu prvo dvodnevno Republičko prvenstvo u narodnom višeboju.
Učestvovalo je 8 ekipa sastavljenih iz odjeljenja – članova, omladinaca i omladinki iz pojedinih preduzeća, škola i seljačkih radnih zadruga. Barani su nastupili sa dva odjeljenja. Ekipno prvi u gimnastici bili su sportisti iz Bara, a pojedinačno – Savo Jovićević drugi, Vasilije Kaluđerović treći, a Vasilije Knežević četvrti.
***
2008. GODINE:
Prvi specijalni voz sa punom kompozicijom koju je sačinjavalo 20 vagona razne robe za makedonsko tržište, stigao je iz Bara u Skoplje.
Makedonski privrednici, biznismeni i špediteri odlučili su se za Luku Bar kao najbolje alternativno rješenje nakon štrajka u grčkoj luci Solun .Transport preko Luke Bar obavljao se posredstvom špediterske kompanije “Panšped”, a makedonska firma “Transmont” za klijente iz Makedonije je organizovala transport do krajnje destinacije. Transport željeznicom na relaciji Bar – Skoplje obavljao se jednom nedjeljno.
