Danas je 8. septembar, 251. dan u godini, do kraja 2026. ostalo je 114 dana.
1862. Intervencijom velikih sila prekinut crnogorsko-osmanski rat započet početkom godine; ugovor o prekidu operacija potpisan je na Rijeci Crnojevića
1869. Na Cetinju otvoren Djevojački institut carice Marije, prva ženska srednja škola u Crnoj Gori i najpoznatija kod Južnih Slovena; prva načelnica Ruskinja Nadežda Petrovna Pacajevič, na prvoj godini upisano 12 učenica iz imućnih crnogorskih porodica
1871. Počela gradnja bolnice na Cetinju od novca koji je poklanjan knjazu Nikoli prilikom krštenja sina; bolnica i danas nosi njegovo ime
1878. U crkvi Cetinjskog manastira mitropolit crnogorski Ilarion Roganović i bokokotorski episkop Gerasim Petranović rukopoložili Visariona Ljubišu za episkopa zahumsko-raškog, treće novoosnovane eparhije tadašnje Crnogorske pravoslavne crkve
1943. Nakon kapitulacije Italije i odstupanja njenih vojnika sa područja Crne Gore, njemačke vojne jedinice, nastupajući iz Hercegovine i Albanije, brzo su zaposjele teritorije koje su do tada bile pod italijanskom okupacijom (Cetinje, Nikšić, Podgoricu i primorje, a potom i sjever Crne Gore).
1995. Ministri inostranih poslova Jugoslavije, Hrvatske i Bosne i Hercegovine u Ženevi prihvatili mirovni plan za BiH, što je bio uvod u okončanje najtežeg sukoba na tlu Evrope od Drugog svjetskog rata.
1943. GODINE:
Zvanično je objavljena kapitulacija fašističke Italije u Drugom svjetskom ratu.
Istog dana partizani su se spustili u paštrovačka sela, formirali bataljon, i poslije oslobađanja zatvorenika u Budvi uputili se ka Baru, usput preuzevši Petrovac i Sutomore. Nadomak Bara, bataljon je zauzeo poziciju u Šušanju pored rijeke Željeznice i vodio pregovore sa italijanskom komandom o oslobođenju zatvorenika iz barskog koncentracionog logora, na šta nisu pristali. Do oružanog napada partizana na italijanske i pristigle četničke snage u samom Baru nije došlo, a već 12. septembra njemačke trupe su zaposjele teritoriju grada i okoline.
***
1944. GODINE:
U noći između 8. i 9. septembra, iz njemačko-kvislinškog zatvora na zapadnoj strani kule Tatarovica u Starom gradu Baru pobjegla su četiri zarobljenika.
Bili su to Đuro Nikočević iz Dobre Vode, te tri Crmničanke: Zorka Leković iz Boljevića, te Velika i Mašica Klisić iz Limljana. Prostorija u kojoj su bili zatvoreni sa još desetak ljudi bila je bez prozora i sa kamenim zidovima i kaldrmisanim podom. Za bušenje rupe u vremešnom kamenom zidu koristili su žicu i eksere, dok su lukavstvom Velika i Mašica odvraćale pažnju stražara. Na izlasku iz tvrđave čekala ih je veza za odlazak u partizanske jedinice u Mikuliće.
***
1986. GODINE:
Fudbaleri Mornara su odigrali prvu prvenstvenu utakmicu na novom stadionu “Topolica” i priredili goleadu svojim navijačima.
Oko 2000 ljudi je došlo da gleda meč protiv danilovgradske “Iskre”, koja je pobijeđena sa nevjerovatnih 8:0. Serijal je otvorio Boro Raičević u 1. minutu, u jednom od najbržih golova ikada na stadionu, a nastavio Vukićević u 14. U drugom poluvremenu kanonada: Božović u 66, Vukićević u 68, Bišević u 73, Rađenović u 75. minutu, opet Bišević u 76, i Raičević u 83. minutu. Golman “Mornara” Junčaj 90 minuta skoro da nije imao posla. Sportski izvještači ocijenili su igru Mladena Vukićevića na utakmici čistom “desetkom”, a Srđan Božović je zaslužio devetku.
