Danas je 11. novembar, 315. dan u godini, do kraja 2026. ostalo je 50 dana.
1539. Datiran najstariji ćirilični dokumenat u Istorijskom arhivu Kotora – kupoprodajni ugovor u kome stoji kako “Mihna Novaković iz Župe Grbaljske, prodaje polovinu baštine sestri Pribislavi i njenoj djeci, a drugu polovinu ostavlja svom sestričiću”
1869. Na Cetinju, u Lokandi, otvorena prva telegrafska škola u Crnoj Gori, u cilju osposobljavanja budućih telegrafista; prvih pet učenika obučavao Nikola Brzak, telegrafista iz Srbije, koji je došao na poziv knjaza Nikole
1878. U Beču umro Stjepan Mitrov Ljubiša, crnogorski pripovijedač i političar; poznate knjige: “Pripovjetke crnogorske i primorske”, “Kanjoš Macedonović”, “Skočiđevojka”, “Krađa i prekrađa zvona”…
1945. U Crnoj Gori, kao i u cijeloj tadašnjoj Demokratskoj Federativnoj Jugoslaviji, održani prvi izbori nakon rata na kojima su žene i vojnici prvi put u istoriji imali pravo glasa, na osnovu kojih je konstituisana Ustavotvorna skupština DFJ
1923. GODINE:
Odigrana je, prema raspoloživim podacima, prva zvanična fudbalska utakmica u Baru, između “Prvog barskog sportskog kluba Četnik” i “Crnogorskog sportskog kluba Jadran”.
U sarajevskom listu “Jugoslavenski sport” prezentovan je prvi sportski izvještaj sa neke utakmice u Baru, sa kompletnim sastavima timova. Bila je ovo ujedno i prva prilika da “Jadran” nastupi pod novim imenom jer se do tada zvao “Željezničar”, s obzirom da su u njemu trenirali mahom radnici na željeznici pri “Barskom društvu”. Mnogo bogatiji i organizovaniji “Četnik” je u ovom meču visoko porazio “Jadran” sa 6:0, poluvrijeme 1:0. Radojević je postigao četiri gola, a Stanišić i Vertošek po jedan.
***
1947. GODINE:
Okončana je jednomjesečna serija predavanja širom barskog sreza o značaju Oktobarske revolucije.
Organizator je bio Sreski odbor Društva za kulturnu saradnju Crne Gore sa SSSR. Po sjedištima svih mjesnih odbora, kao i po svim većim selima, održana su predavanja koja je držala Bosa Pejović, drugi sekretar Izvršnog odbora Narodnog fronta CG. Najbolje posjete bile su u Starom Baru, Sutomoru, Petrovcu i Ulcinju, a na sam dan Oktobarske revolucije organizovana je centralna proslava u bioskopu na Pristanu. List “Pobjeda” je zabilježio da su se prisutnima obratili Ilija Marović – predsjednik Sreskog odbora i Blažo Zec – direktor Gimnazije, te da se prvi put u Baru čula himna Sovjetskog saveza i revolucionarni stihovi Majakovskog.
***
1953. GODINE:
Desetog i jedanaestog novembra, rukovodilac Odbora za unutrašnju bezbjednost i politiku, potpredsjednik Saveznog izvršnog vijeća i član Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije Aleksandar Leka Ranković boravio je u Baru.
Ranković je 10. novembra govorio u fabrikama u Nikšiću i Titogradu, nakon čega je obišao radove na dijelu Jadranske magistrale na Skadarskom jezgru. Poslije jednosatne vožnje i lova na jezeru, dočekali su ga žitelji Virpazara. Sa Milom Medigovićem, predsjednikom Sreza, iz Limljana je nadgledao rad na nastanku tunela Sozina. U Baru je obišao Poljoprivredno dobro “Topolica”, interesujući se za rod pomorandži, a potom posjetio gradilište barske Luke. Istog dana obišao je Ulcinj, tamošnju Solanu, a 11. novembra je posjetio Stari Bar i razgovarao sa žiteljima ovog dijela sreza.
***
1990. GODINE:
Braća Ćazim i Sabrija Petović osnovali su firmu za izradu fotografija – Foto studio “Petović”.
Zbog problema sa registrovanjem, prvih pet godina su radili u vlastitoj kući, a godinu dana po osnivanju priključio im se učenik srednje škole Semir Karastanović. Od 1995. firma se nalazi u Makedonskoj ulici, ali je ponuda, uz novo ime “Media Pro”, proširena na video produkciju, štampanje CD i DVD izdanja, snimanje filmova i ostalog materijala… Bili su više od 25 godina fotografi svih zvaničnih lokalnih novina, a gotovo isto toliko i zvanični snimatelji Opštine Bar.
***
2002. GODINE:
Akcionarsko društvo “Putnički terminal” (nekadašnja “Prekookeanska plovidba“, kasnije “Montenegrolines“ i “Barska plovidba”) kupilo je u luci Gdanjsk novi brod, pa je “Sveti Stefan II”, tzv. “Bijeli Sveti Stefan” uplovio u Bar, na čelu sa barbom Dragoljubom Pajevićem.
Bio je dugačak 118 metara, brzine 21 milju, i porinut u more sredinom sedamdesetih godina XX vijeka. Saobraćao je Baltikom, kapaciteta 920 putnika, 240 auta ili 28 kamiona, uz restoran sa 200 mjesta. Sa redovnom vožnjom na liniji Bar-Ankona-Bar otpočeo je 27. decembra 2002. pod zastavom Bahama.
