DR FILIP DOBREČIĆ – PRILOG ZA BIOGRAFIJU – (5)
Od 1913. godine dr Filip Dobrečić je bio visoki činovnik, diplomata, u Ministarstvu inostranih djela, odnosno, spoljnih poslova Kraljevine Crne Gore i tu dužnost je u kontinuitetu obnašao do februara 1919. godine. Prošao je, hijerarhijski, redovno, napredovanje od državnog sekretara II klase do sekretara I klase. O tome postoje relevantni podaci u istorijskim izvorima.
Naime, u oficijelnom izdanju organa crnogorske državne vlasti, pod naslovom Državni kalendar Kraljevine Crne Gore za 1913. godinu (Cetinje, Kraljevska crnogorska štamparija), pored ostalog, daje se popis rukovodećeg kadra Ministarstva inostranih djela Kraljevine Crne Gore.
Na strani 38 navodi se da je ministar inostranih djela Petar Plamenac, načenik Ministarstva Slavo Ramadanović, sekretar I klase Milan J. Pavlović, a sekretari II klase: dr Ivo Jovićević, dr Filip Dobrečić i Savo Spasojević, pisar I klase Đuro B. Martinović, a kontrolor i načelnik Presbiroa Miloš Živković.
Dr Filip Dobrećić je, već naredne, 1914. godine, unaprijeđen je i postao sekretar I klase u MID-u Kraljevine Crne Gore, a iste godine izabran za narodnog poslanika Crnogorske narodne skupštine. U Državnom kalendaru Kraljevine Crne Gore za 1914. godinu, navodi se struktura Ministarstva inostranih djela (poslova) Kraljevine Crne Gore i u tome pogledu se precizira personalni sastav prvaka ministarstva inostranih poslova (to je bilo na dan 15. juna 1914. godine), s nekim manjim promjenama u odnosu na prošlu (1913) godinu. Petar Plamenac je bio ministar, generalni direktor u ministarstvu bio je Slavo Ramadanović, a sekretari I klase bili su Milan Pavlović, dr Filip Dobrečić, Veljko Milićević, Savo Spajojević i Đuro Martinović.
U zvaničnoj publikaciji crnogorske kraljevske Vlade u emigraciji, Državni kalendar Kraljevine Crne Gore za 1918. godinu (Paris, 1918), u poglavlju „Članovi diplomatskog i konsularnog kora Kraljevine Crne Gore“, u odjeljku Konsulati, na strani 27 navodi se: „Rim, V. d. Generalnog Konsula, sekretar Min. Spolj. Poslova dr Filip Dobrečić“.
Vršeći navedenu konzularnu dužnost u Rimu, dr Filip Dobrečić je tokom 1918. godine u Italiji bio angažovan da parira propagandi koju na štetu Crnu Goru vršio „Crnogorski odbor za narodno ujedinjenje“, ekpozitura vlade Nikole Pašića, a koga je predvodio bivši crnogorski ministar predsjednik Andrija J. Radović. Na tom časnom za Crnu Goru angažmanu, bio je zapažen tada dr F. Dobrečić.
Dobrečić je, zalažući se za opstanak suverene i nezavisne Kraljevine Crne Gore, tada, insistirao kod italijanskih vladajućih krugova, da materijalno i u prehrani pomogne narod u Crnoj Gori, a u italijanskoj štampi je ukazivao na štetnost političke i medijske anticrnogorske propagande vršenog od strane Radovićevog odbora, koja je toj akciji crnogorske Vlade i Dvora i Dobčećića kao njenog dužnosnika bila posve politički divergentna.
O tim aktivnostima Generalnog konzulata Kraljevine Crne Gore u Rimu, kojim je tada rukovodio dr Filip Dobrečić, izvještavao je i emigrantski list „Glas Crnogorca“, koji je izlazio u Nejiu na Seni kod Pariza.
Naime, „Glas Crnogorca“, u broju 50, na strani 2, od 22. jula/4. avgusta 1918. godine, o tome donosi sljedeći članak:
Rad na štetu Crne Gore: „Neprijatelji Crne Gore u svom izdajstvu rade o tome da stvore pometnju i u pitanju ishrane i pomoći narodu u Crnoj Gori. U redu njihove kampanje u tom pravcu može se ubrojiti i pismo Andrije Radovića, koje je razaslao bio onim italijanskim poslanicima, koji su bili potpisali predstavku za ishranu naroda u Crnoj Gori. Ne trošeći ni jednu riječ o niskoj intrigi ovog bijednika, mi saopštavamo kominike koji je Kr. Generalni Konzulat u Rimu dao italijanskoj štampi.
Kr. Generalni Konzulat primio je primjerak jednog raspisa „Crnogorskog Odbora za Narodno Ujedinjenje“ iz Pariza, od 22. maja, sa potpisom A. Radovića; taj raspis je upravljen svim onim italijanskim uglednim italijanskim narodnim poslanicima koji su potpisali interpelaciju u parlamentu, u stvari prehrane Crne Gore. Isti raspis, koji potiječe od poznatoga protivnika Crne Gore i izdajnika Otadžbine, sadrži najgrublje netačnosti sa očevidnom tendencijom, da izazove smutnju koja bi mogla osujetiti uspjeh plemenitoga apela u Parlamentu Italije. Kako taj „Odbor“, a nije ovlašten ni priznat, niti od Kraljevske Crnogorske Vlade, niti od ostalih Saveznih Sila, a tako ni od Crnogorskog Crvenog Krsta isti od i kojih drugih dobrotvornih ustanova, to ovaj Generalni Konzulat, smatra, u interesu Naroda Crnogorskog kao i u interesa velikodušnog pokreta italijanskh poslanika, za potrebu ovaj nečatsan postupak javno žigosati taj postupak, u stvari, nije ništa drugo, nego vulgarno ponavljanje onih glasova za koje je načisto dokazano da su klevete“.
