NARODNI POSLANICI IZ BARA I OKOLINE NA IZBORIMA ZA CRNOGORSKU NARODNU SKUPŠTINU (1905-1914) – 2. dio
Izbori u Knjaževini i Kraljevini Crnoj Gori, od 1907. do 1914. godine, sprovođeni su, saglasno državnom Ustavu, a na osnovu Zakona o izborima narodnijeh poslanika od 5. januara 1907. godine, koji je izmijenjen i dopunjen Zakonom od 9. februara 1910. godine. Princip tajnog glasanja birača na izborima, predviđen Zakonom iz 1907. godine (član 42), napušten je, izmjenama i dopunama istog Zakona iz 1910. godine, kojim je uvedeno pravilo javnog glasanja na biračkom mjestu (član 28 noveliranog Zakona).
Sljedeći izbori u Crnoj Gori za sastav nove Narodne skupštine na cijeloj njenoj teritoriji održani su 18 / 31. oktobra 1907. godine i na njima je ispred varoši Bar (grada Bara), gdje se kandidovao, za narodnog poslanika izabran hodža Murteza Karađuzović, kadija (koji je na skupštinskim izborima 1906, godinu dana ranije, bio poslanik ispred Kapetanije Mrkojevićke); za narodnog poslanika u Kapetaniji barskoj Jakov Vreteničić, zemljoradnik; u Kapetaniji mrkojevićkoj zemljoradnik – posjednik Hasan (Asan) Andrić, koji je bio domicilni, autohtoni Mrkojević; u Kapetaniji krajinskoj Adem Kolić, trgovac i bivši narodni poslanik; u Kapetaniji šestansko-selačkoj vojvoda Mašo Đurović, brigadir u penziji; u Kapetaniji donjocrmničkoj Jovan S. Plamenac, ministar prosvjete i crkvenih poslova i bivši narodni poslanik; u Kapetaniji gornjo-Crmničkoj Labud Gojnić, velikosudija i bivši narodni poslanik.
Narodna skupština Crne Gore je obavljala meritornu, zakonsku i ustavnu dužnost i njen mandat je, nakon održanih izbora 1907. godine, po prvi put, u parlamentarnoj praksi i iskustvu, trajao u gotovo punom četvorogodišnjem mandatu. Tako su naredni izbori za poslanike Skupštine već Kraljevine Crne Gore održani tokom septembra 1911. godine. Konkretno, nakon skoro četvorogodišnjeg ustavnog i zakonskog trajanja mandata Skupštine Knjaževine Crne Gore, novi izbori za njen sljedeći saziv, održani su 14 / 27. septembra 1911.
Za poslanika Crnogorske narodne skupštine na tim izborima izabrani su: za varoš (grad) Bar dr Filip Jergović – ministar finansija i građevina Kraljevine Crne Gore; u Crmničko-primorskoj oblasti, ispred Kapetanije barske Jakov Vreteničić, zemljoradnik; ispred Kapetanije mrkojevićke, posjednik, zemljoradnik Hasan (Asan) Andrić (dotadašnji narodni poslanik); Kapetanije krajinske Derviš Omerbašić, oblasni sudija; Kapetanije šestansko-selačke Luka Ivović, sveštenik; Kapetanije gornjocrmnčke pop Joko Gojnić, učiteljski zastupnik; i Kapetanije donjocrmničke vojvoda Petar Vojvodić, ekonom.
Skupština Kraljevine Crne Gore i njeni poslanici izabrani na izborima 1911. godine, djelovali su u mandatu do novih izbora održanih početkom januara 1914., za koje možemo reći da su bili zakoniti, regularni, a to bili drugi i potonji prijevremeno održani izbori u parlamentarnom životu Knjaževine/ Kraljevine Crne Gore. To su bili i posljednji izbori organizovani i održani u vrijeme postojanja nezavisne Kraljevine Crne Gore.
Na tim izborima za poslanike Crnogorske narodne skupštine izabrani su: ispred Varoši (grada) Bar dr Labud Gojnić, ministar unutrašnjih djela Kraljevine Crne Gore; ispred Kapetanije mrkojevićke komandir crnogorske vojske u penziji Nikola J. Vučinić (višedecenijski mještanin Mrkojevića); ispred Kapetanije barske Krsto Jablan, predjsjednik Oblasnog suda; ispred Kapetanije krajinske izabran je Derviš Omerbašić, član (sudija) Oblasnog suda; za poslanika iz Kapetanije selačke izabran je pop Luka Ivović. Poslanik iz Kapetanije gornjocrmničke bio je pop Joko Gojnić, učitelj u penziji, a donjocrmničke Marko Vukosavović, sekretar Ministarstva prosvjete Kraljevine Crne Gore. Baranin dr Filip Dobrečić, sekretar Ministarstva inostranih djela, izabran je za poslanika ispred kapetanije Ulcinjske;
Crnogorska narodna skupština, čiji su poslanici izabrani na izborima početkom januara 1914. godine, a čiji je mandat, ustavno i zakonski, otpočeo 12. februara iste godine, kada je održana prva i konstitutivna sjednica novog saziva Skupštine, nakon izbora, od 1. avgusta 1914. do 25. decembra 1915. godine nije nijednom sazvana u ratnim uslovima. Crnogorska narodna skupština u tom poslaničkom sastavu je, početkom avgusta 1914, donijela akt kojim je potvrđena objava rata Crne Gore Austro-Ugarskoj, a ona se posljednji put sastala u ratnim okolnostima na Cetinju 25. decembra 1915. godine, nakon čega je uslijedio vojnički slom i faktička kapitulacija Crne Gore, zatim početkom 1916. godine i njena okupacija od strane Austro-Ugarskog carstva (1916-1918), te se ona, u prinudnim, objektivnim okolnostima, nije mogla više sazivati i sastati.
